экстаты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
экстаты́чны |
экстаты́чная |
экстаты́чнае |
экстаты́чныя |
| Р. |
экстаты́чнага |
экстаты́чнай экстаты́чнае |
экстаты́чнага |
экстаты́чных |
| Д. |
экстаты́чнаму |
экстаты́чнай |
экстаты́чнаму |
экстаты́чным |
| В. |
экстаты́чны (неадуш.) экстаты́чнага (адуш.) |
экстаты́чную |
экстаты́чнае |
экстаты́чныя (неадуш.) экстаты́чных (адуш.) |
| Т. |
экстаты́чным |
экстаты́чнай экстаты́чнаю |
экстаты́чным |
экстаты́чнымі |
| М. |
экстаты́чным |
экстаты́чнай |
экстаты́чным |
экстаты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
э́кстра
прыметнік, нескланяльны
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
экстраакуля́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
экстраакуля́рны |
экстраакуля́рная |
экстраакуля́рнае |
экстраакуля́рныя |
| Р. |
экстраакуля́рнага |
экстраакуля́рнай экстраакуля́рнае |
экстраакуля́рнага |
экстраакуля́рных |
| Д. |
экстраакуля́рнаму |
экстраакуля́рнай |
экстраакуля́рнаму |
экстраакуля́рным |
| В. |
экстраакуля́рны (неадуш.) экстраакуля́рнага (адуш.) |
экстраакуля́рную |
экстраакуля́рнае |
экстраакуля́рныя (неадуш.) экстраакуля́рных (адуш.) |
| Т. |
экстраакуля́рным |
экстраакуля́рнай экстраакуля́рнаю |
экстраакуля́рным |
экстраакуля́рнымі |
| М. |
экстраакуля́рным |
экстраакуля́рнай |
экстраакуля́рным |
экстраакуля́рных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
tsbm1984.
экстраардына́рна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| экстраардына́рна |
акстраардына́рней |
- |
экстраардына́рнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
экстраардына́рнасць |
| Р. |
экстраардына́рнасці |
| Д. |
экстраардына́рнасці |
| В. |
экстраардына́рнасць |
| Т. |
экстраардына́рнасцю |
| М. |
экстраардына́рнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
экстраардына́рны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
экстраардына́рны |
экстраардына́рная |
экстраардына́рнае |
экстраардына́рныя |
| Р. |
экстраардына́рнага |
экстраардына́рнай экстраардына́рнае |
экстраардына́рнага |
экстраардына́рных |
| Д. |
экстраардына́рнаму |
экстраардына́рнай |
экстраардына́рнаму |
экстраардына́рным |
| В. |
экстраардына́рны (неадуш.) экстраардына́рнага (адуш.) |
экстраардына́рную |
экстраардына́рнае |
экстраардына́рныя (неадуш.) экстраардына́рных (адуш.) |
| Т. |
экстраардына́рным |
экстраардына́рнай экстраардына́рнаю |
экстраардына́рным |
экстраардына́рнымі |
| М. |
экстраардына́рным |
экстраардына́рнай |
экстраардына́рным |
экстраардына́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
экстраардына́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
экстраардына́рны |
экстраардына́рная |
экстраардына́рнае |
экстраардына́рныя |
| Р. |
экстраардына́рнага |
экстраардына́рнай экстраардына́рнае |
экстраардына́рнага |
экстраардына́рных |
| Д. |
экстраардына́рнаму |
экстраардына́рнай |
экстраардына́рнаму |
экстраардына́рным |
| В. |
экстраардына́рны (неадуш.) экстраардына́рнага (адуш.) |
экстраардына́рную |
экстраардына́рнае |
экстраардына́рныя (неадуш.) экстраардына́рных (адуш.) |
| Т. |
экстраардына́рным |
экстраардына́рнай экстраардына́рнаю |
экстраардына́рным |
экстраардына́рнымі |
| М. |
экстраардына́рным |
экстраардына́рнай |
экстраардына́рным |
экстраардына́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
экстравага́нтна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| экстравага́нтна |
экстравага́нтней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
экстравага́нтнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
экстравага́нтнасць |
| Р. |
экстравага́нтнасці |
| Д. |
экстравага́нтнасці |
| В. |
экстравага́нтнасць |
| Т. |
экстравага́нтнасцю |
| М. |
экстравага́нтнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.