аро́шаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аро́шаны |
аро́шаная |
аро́шанае |
аро́шаныя |
| Р. |
аро́шанага |
аро́шанай аро́шанае |
аро́шанага |
аро́шаных |
| Д. |
аро́шанаму |
аро́шанай |
аро́шанаму |
аро́шаным |
| В. |
аро́шаны (неадуш.) аро́шанага (адуш.) |
аро́шаную |
аро́шанае |
аро́шаныя (неадуш.) аро́шаных (адуш.) |
| Т. |
аро́шаным |
аро́шанай аро́шанаю |
аро́шаным |
аро́шанымі |
| М. |
аро́шаным |
аро́шанай |
аро́шаным |
аро́шаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
аро́шаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аро́шаны |
аро́шаная |
аро́шанае |
аро́шаныя |
| Р. |
аро́шанага |
аро́шанай аро́шанае |
аро́шанага |
аро́шаных |
| Д. |
аро́шанаму |
аро́шанай |
аро́шанаму |
аро́шаным |
| В. |
аро́шаны (неадуш.) аро́шанага (адуш.) |
аро́шаную |
аро́шанае |
аро́шаныя (неадуш.) аро́шаных (адуш.) |
| Т. |
аро́шаным |
аро́шанай аро́шанаю |
аро́шаным |
аро́шанымі |
| М. |
аро́шаным |
аро́шанай |
аро́шаным |
аро́шаных |
Кароткая форма: аро́шана.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Арпа́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Арпа́ |
| Р. |
Арпы́ |
| Д. |
Арпе́ |
| В. |
Арпу́ |
| Т. |
Арпо́й Арпо́ю |
| М. |
Арпе́ |
арпеджава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
арпеджава́нне |
| Р. |
арпеджава́ння |
| Д. |
арпеджава́нню |
| В. |
арпеджава́нне |
| Т. |
арпеджава́ннем |
| М. |
арпеджава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
арпеджава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
арпеджава́ны |
арпеджава́ная |
арпеджава́нае |
арпеджава́ныя |
| Р. |
арпеджава́нага |
арпеджава́най арпеджава́нае |
арпеджава́нага |
арпеджава́ных |
| Д. |
арпеджава́наму |
арпеджава́най |
арпеджава́наму |
арпеджава́ным |
| В. |
арпеджава́ны (неадуш.) арпеджава́нага (адуш.) |
арпеджава́ную |
арпеджава́нае |
арпеджава́ныя (неадуш.) арпеджава́ных (адуш.) |
| Т. |
арпеджава́ным |
арпеджава́най арпеджава́наю |
арпеджава́ным |
арпеджава́нымі |
| М. |
арпеджава́ным |
арпеджава́най |
арпеджава́ным |
арпеджава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
арпеджава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
арпеджава́ны |
арпеджава́ная |
арпеджава́нае |
арпеджава́ныя |
| Р. |
арпеджава́нага |
арпеджава́най арпеджава́нае |
арпеджава́нага |
арпеджава́ных |
| Д. |
арпеджава́наму |
арпеджава́най |
арпеджава́наму |
арпеджава́ным |
| В. |
арпеджава́ны (неадуш.) арпеджава́нага (адуш.) |
арпеджава́ную |
арпеджава́нае |
арпеджава́ныя (неадуш.) арпеджава́ных (адуш.) |
| Т. |
арпеджава́ным |
арпеджава́най арпеджава́наю |
арпеджава́ным |
арпеджава́нымі |
| М. |
арпеджава́ным |
арпеджава́най |
арпеджава́ным |
арпеджава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
арпеджава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
арпеджу́ецца |
арпеджу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
арпеджава́ўся |
арпеджава́ліся |
| ж. |
арпеджава́лася |
| н. |
арпеджава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
арпеджу́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
арпеджава́ць
‘выкарыстоўваць прыём арпеджыо пры ігры на музычным інструменце’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
арпеджу́ю |
арпеджу́ем |
| 2-я ас. |
арпеджу́еш |
арпеджу́еце |
| 3-я ас. |
арпеджу́е |
арпеджу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
арпеджава́ў |
арпеджава́лі |
| ж. |
арпеджава́ла |
| н. |
арпеджава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
арпеджу́й |
арпеджу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
арпеджу́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
арпе́джыа
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
арпе́джыа |
арпе́джыа |
| Р. |
арпе́джыа |
арпе́джыа |
| Д. |
арпе́джыа |
арпе́джыа |
| В. |
арпе́джыа |
арпе́джыа |
| Т. |
арпе́джыа |
арпе́джыа |
| М. |
арпе́джыа |
арпе́джыа |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.