Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

аро́шаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аро́шаны аро́шаная аро́шанае аро́шаныя
Р. аро́шанага аро́шанай
аро́шанае
аро́шанага аро́шаных
Д. аро́шанаму аро́шанай аро́шанаму аро́шаным
В. аро́шаны (неадуш.)
аро́шанага (адуш.)
аро́шаную аро́шанае аро́шаныя (неадуш.)
аро́шаных (адуш.)
Т. аро́шаным аро́шанай
аро́шанаю
аро́шаным аро́шанымі
М. аро́шаным аро́шанай аро́шаным аро́шаных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

аро́шаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аро́шаны аро́шаная аро́шанае аро́шаныя
Р. аро́шанага аро́шанай
аро́шанае
аро́шанага аро́шаных
Д. аро́шанаму аро́шанай аро́шанаму аро́шаным
В. аро́шаны (неадуш.)
аро́шанага (адуш.)
аро́шаную аро́шанае аро́шаныя (неадуш.)
аро́шаных (адуш.)
Т. аро́шаным аро́шанай
аро́шанаю
аро́шаным аро́шанымі
М. аро́шаным аро́шанай аро́шаным аро́шаных

Кароткая форма: аро́шана.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Арпа́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Арпа́
Р. Арпы́
Д. Арпе́
В. Арпу́
Т. Арпо́й
Арпо́ю
М. Арпе́

арпеджава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. арпеджава́нне
Р. арпеджава́ння
Д. арпеджава́нню
В. арпеджава́нне
Т. арпеджава́ннем
М. арпеджава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

арпеджава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. арпеджава́ны арпеджава́ная арпеджава́нае арпеджава́ныя
Р. арпеджава́нага арпеджава́най
арпеджава́нае
арпеджава́нага арпеджава́ных
Д. арпеджава́наму арпеджава́най арпеджава́наму арпеджава́ным
В. арпеджава́ны (неадуш.)
арпеджава́нага (адуш.)
арпеджава́ную арпеджава́нае арпеджава́ныя (неадуш.)
арпеджава́ных (адуш.)
Т. арпеджава́ным арпеджава́най
арпеджава́наю
арпеджава́ным арпеджава́нымі
М. арпеджава́ным арпеджава́най арпеджава́ным арпеджава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

арпеджава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. арпеджава́ны арпеджава́ная арпеджава́нае арпеджава́ныя
Р. арпеджава́нага арпеджава́най
арпеджава́нае
арпеджава́нага арпеджава́ных
Д. арпеджава́наму арпеджава́най арпеджава́наму арпеджава́ным
В. арпеджава́ны (неадуш.)
арпеджава́нага (адуш.)
арпеджава́ную арпеджава́нае арпеджава́ныя (неадуш.)
арпеджава́ных (адуш.)
Т. арпеджава́ным арпеджава́най
арпеджава́наю
арпеджава́ным арпеджава́нымі
М. арпеджава́ным арпеджава́най арпеджава́ным арпеджава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

арпеджава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. арпеджава́ны арпеджава́ная арпеджава́нае арпеджава́ныя
Р. арпеджава́нага арпеджава́най
арпеджава́нае
арпеджава́нага арпеджава́ных
Д. арпеджава́наму арпеджава́най арпеджава́наму арпеджава́ным
В. арпеджава́ны (неадуш.)
арпеджава́нага (адуш.)
арпеджава́ную арпеджава́нае арпеджава́ныя (неадуш.)
арпеджава́ных (адуш.)
Т. арпеджава́ным арпеджава́най
арпеджава́наю
арпеджава́ным арпеджава́нымі
М. арпеджава́ным арпеджава́най арпеджава́ным арпеджава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

арпеджава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. арпеджу́ецца арпеджу́юцца
Прошлы час
м. арпеджава́ўся арпеджава́ліся
ж. арпеджава́лася
н. арпеджава́лася
Дзеепрыслоўе
цяп. час арпеджу́ючыся

Крыніцы: piskunou2012.

арпеджава́ць

‘выкарыстоўваць прыём арпеджыо пры ігры на музычным інструменце’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. арпеджу́ю арпеджу́ем
2-я ас. арпеджу́еш арпеджу́еце
3-я ас. арпеджу́е арпеджу́юць
Прошлы час
м. арпеджава́ў арпеджава́лі
ж. арпеджава́ла
н. арпеджава́ла
Загадны лад
2-я ас. арпеджу́й арпеджу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час арпеджу́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

арпе́джыа

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. арпе́джыа арпе́джыа
Р. арпе́джыа арпе́джыа
Д. арпе́джыа арпе́джыа
В. арпе́джыа арпе́джыа
Т. арпе́джыа арпе́джыа
М. арпе́джыа арпе́джыа

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.