Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

карыкатуры́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карыкатуры́ст карыкатуры́сты
Р. карыкатуры́ста карыкатуры́стаў
Д. карыкатуры́сту карыкатуры́стам
В. карыкатуры́ста карыкатуры́стаў
Т. карыкатуры́стам карыкатуры́стамі
М. карыкатуры́сце карыкатуры́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карыкатуры́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. карыкатуры́стка карыкатуры́сткі
Р. карыкатуры́сткі карыкатуры́стак
Д. карыкатуры́стцы карыкатуры́сткам
В. карыкатуры́стку карыкатуры́стак
Т. карыкатуры́сткай
карыкатуры́сткаю		 карыкатуры́сткамі
М. карыкатуры́стцы карыкатуры́стках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карыкатуры́сцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карыкатуры́сцкі карыкатуры́сцкая карыкатуры́сцкае карыкатуры́сцкія
Р. карыкатуры́сцкага карыкатуры́сцкай
карыкатуры́сцкае		 карыкатуры́сцкага карыкатуры́сцкіх
Д. карыкатуры́сцкаму карыкатуры́сцкай карыкатуры́сцкаму карыкатуры́сцкім
В. карыкатуры́сцкі
карыкатуры́сцкага		 карыкатуры́сцкую карыкатуры́сцкае карыкатуры́сцкія
карыкатуры́сцкіх
Т. карыкатуры́сцкім карыкатуры́сцкай
карыкатуры́сцкаю		 карыкатуры́сцкім карыкатуры́сцкімі
М. карыкатуры́сцкім карыкатуры́сцкай карыкатуры́сцкім карыкатуры́сцкіх

Крыніцы: tsblm1996.

карыкату́рыць

‘выяўляць у карыкатурным выглядзе што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. карыкату́ру карыкату́рым
2-я ас. карыкату́рыш карыкату́рыце
3-я ас. карыкату́рыць карыкату́раць
Прошлы час
м. карыкату́рыў карыкату́рылі
ж. карыкату́рыла
н. карыкату́рыла
Загадны лад
2-я ас. карыкату́р карыкату́рце
Дзеепрыслоўе
цяп. час карыкату́рачы

Крыніцы: piskunou2012.

карына́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. карына́ карыны́
Р. карыны́ кары́н
Д. карыне́ карына́м
В. карыну́ карыны́
Т. карыно́й
карыно́ю		 карына́мі
М. карыне́ карына́х

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Кары́на

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. Кары́на Кары́ны
Р. Кары́ны Кары́н
Д. Кары́не Кары́нам
В. Кары́ну Кары́н
Т. Кары́най
Кары́наю		 Кары́намі
М. Кары́не Кары́нах

карынебактэ́рыя

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. карынебактэ́рыя карынебактэ́рыі
Р. карынебактэ́рыі карынебактэ́рый
Д. карынебактэ́рыі карынебактэ́рыям
В. карынебактэ́рыю карынебактэ́рый
Т. карынебактэ́рыяй
карынебактэ́рыяю		 карынебактэ́рыямі
М. карынебактэ́рыі карынебактэ́рыях

Крыніцы: piskunou2012.

карынебактэ́рыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. карынебактэ́рыя карынебактэ́рыі
Р. карынебактэ́рыі карынебактэ́рый
Д. карынебактэ́рыі карынебактэ́рыям
В. карынебактэ́рыю карынебактэ́рыі
Т. карынебактэ́рыяй
карынебактэ́рыяю		 карынебактэ́рыямі
М. карынебактэ́рыі карынебактэ́рыях

Крыніцы: piskunou2012.

кары́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кары́нка кары́нкі
Р. кары́нкі кары́нак
Д. кары́нцы кары́нкам
В. кары́нку кары́нкі
Т. кары́нкай
кары́нкаю		 кары́нкамі
М. кары́нцы кары́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

кары́нкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кары́нкавы кары́нкавая кары́нкавае кары́нкавыя
Р. кары́нкавага кары́нкавай
кары́нкавае		 кары́нкавага кары́нкавых
Д. кары́нкаваму кары́нкавай кары́нкаваму кары́нкавым
В. кары́нкавы (неадуш.)
кары́нкавага (адуш.)		 кары́нкавую кары́нкавае кары́нкавыя (неадуш.)
кары́нкавых (адуш.)
Т. кары́нкавым кары́нкавай
кары́нкаваю		 кары́нкавым кары́нкавымі
М. кары́нкавым кары́нкавай кары́нкавым кары́нкавых

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.