Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

Карчо́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Карчо́ва
Р. Карчо́ва
Д. Карчо́ву
В. Карчо́ва
Т. Карчо́вам
М. Карчо́ве

Карчо́вае

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. Карчо́вае
Р. Карчо́вага
Д. Карчо́ваму
В. Карчо́вае
Т. Карчо́вым
М. Карчо́вым

карчо́мачка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. карчо́мачка карчо́мачкі
Р. карчо́мачкі карчо́мачак
Д. карчо́мачцы карчо́мачкам
В. карчо́мачку карчо́мачкі
Т. карчо́мачкай
карчо́мачкаю		 карчо́мачкамі
М. карчо́мачцы карчо́мачках

Крыніцы: piskunou2012.

карчо́мка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. карчо́мка карчо́мкі
Р. карчо́мкі карчо́мак
Д. карчо́мцы карчо́мкам
В. карчо́мку карчо́мкі
Т. карчо́мкай
карчо́мкаю		 карчо́мкамі
М. карчо́мцы карчо́мках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Карчо́мка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Карчо́мка
Р. Карчо́мкі
Д. Карчо́мцы
В. Карчо́мку
Т. Карчо́мкай
Карчо́мкаю
М. Карчо́мцы

карчо́мны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карчо́мны карчо́мная карчо́мнае карчо́мныя
Р. карчо́мнага карчо́мнай
карчо́мнае		 карчо́мнага карчо́мных
Д. карчо́мнаму карчо́мнай карчо́мнаму карчо́мным
В. карчо́мны (неадуш.)
карчо́мнага (адуш.)		 карчо́мную карчо́мнае карчо́мныя (неадуш.)
карчо́мных (адуш.)
Т. карчо́мным карчо́мнай
карчо́мнаю		 карчо́мным карчо́мнымі
М. карчо́мным карчо́мнай карчо́мным карчо́мных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карчо́ўе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. карчо́ўе
Р. карчо́ўя
Д. карчо́ўю
В. карчо́ўе
Т. карчо́ўем
М. карчо́ўі

Крыніцы: piskunou2012.

карчо́ўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карчо́ўскі карчо́ўская карчо́ўскае карчо́ўскія
Р. карчо́ўскага карчо́ўскай
карчо́ўскае		 карчо́ўскага карчо́ўскіх
Д. карчо́ўскаму карчо́ўскай карчо́ўскаму карчо́ўскім
В. карчо́ўскі (неадуш.)
карчо́ўскага (адуш.)		 карчо́ўскую карчо́ўскае карчо́ўскія (неадуш.)
карчо́ўскіх (адуш.)
Т. карчо́ўскім карчо́ўскай
карчо́ўскаю		 карчо́ўскім карчо́ўскімі
М. карчо́ўскім карчо́ўскай карчо́ўскім карчо́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

карчу́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карчу́к карчукі́
Р. карчука́ карчуко́ў
Д. карчуку́ карчука́м
В. карчу́к карчукі́
Т. карчуко́м карчука́мі
М. карчуку́ карчука́х

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

карчукава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карчукава́ты карчукава́тая карчукава́тае карчукава́тыя
Р. карчукава́тага карчукава́тай
карчукава́тае		 карчукава́тага карчукава́тых
Д. карчукава́таму карчукава́тай карчукава́таму карчукава́тым
В. карчукава́ты (неадуш.)
карчукава́тага (адуш.)		 карчукава́тую карчукава́тае карчукава́тыя (неадуш.)
карчукава́тых (адуш.)
Т. карчукава́тым карчукава́тай
карчукава́таю		 карчукава́тым карчукава́тымі
М. карчукава́тым карчукава́тай карчукава́тым карчукава́тых

Крыніцы: piskunou2012.