Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

карфаге́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карфаге́нскі карфаге́нская карфаге́нскае карфаге́нскія
Р. карфаге́нскага карфаге́нскай
карфаге́нскае		 карфаге́нскага карфаге́нскіх
Д. карфаге́нскаму карфаге́нскай карфаге́нскаму карфаге́нскім
В. карфаге́нскі (неадуш.)
карфаге́нскага (адуш.)		 карфаге́нскую карфаге́нскае карфаге́нскія (неадуш.)
карфаге́нскіх (адуш.)
Т. карфаге́нскім карфаге́нскай
карфаге́нскаю		 карфаге́нскім карфаге́нскімі
М. карфаге́нскім карфаге́нскай карфаге́нскім карфаге́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

карфаге́нянка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. карфаге́нянка карфаге́нянкі
Р. карфаге́нянкі карфаге́нянак
Д. карфаге́нянцы карфаге́нянкам
В. карфаге́нянку карфаге́нянак
Т. карфаге́нянкай
карфаге́нянкаю		 карфаге́нянкамі
М. карфаге́нянцы карфаге́нянках

Крыніцы: piskunou2012.

карфя́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карфя́нскі карфя́нская карфя́нскае карфя́нскія
Р. карфя́нскага карфя́нскай
карфя́нскае		 карфя́нскага карфя́нскіх
Д. карфя́нскаму карфя́нскай карфя́нскаму карфя́нскім
В. карфя́нскі (неадуш.)
карфя́нскага (адуш.)		 карфя́нскую карфя́нскае карфя́нскія (неадуш.)
карфя́нскіх (адуш.)
Т. карфя́нскім карфя́нскай
карфя́нскаю		 карфя́нскім карфя́нскімі
М. карфя́нскім карфя́нскай карфя́нскім карфя́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

кархаві́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. кархаві́нне
Р. кархаві́ння
Д. кархаві́нню
В. кархаві́нне
Т. кархаві́ннем
М. кархаві́нні

Крыніцы: piskunou2012.

кархаві́ца

‘персаніфікаванае паняцце, як асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. кархаві́ца
Р. кархаві́цы
Д. кархаві́цы
В. кархаві́цу
Т. кархаві́цай
кархаві́цаю
М. кархаві́цы

Крыніцы: piskunou2012.

кархаві́ца

‘персаніфікаванае паняцце, як асоба’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. кархаві́ца
Р. кархаві́цы
Д. кархаві́цы
В. кархаві́цу
Т. кархаві́цай
кархаві́цаю
М. кархаві́цы

Крыніцы: piskunou2012.

ка́рханне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. ка́рханне
Р. ка́рхання
Д. ка́рханню
В. ка́рханне
Т. ка́рханнем
М. ка́рханні

Крыніцы: piskunou2012.

кархану́ць

‘ударыць каго-небудзь кулаком’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. кархану́ карханё́м
2-я ас. кархане́ш карханяце́
3-я ас. кархане́ кархану́ць
Прошлы час
м. кархану́ў кархану́лі
ж. кархану́ла
н. кархану́ла
Загадны лад
2-я ас. кархані́ кархані́це
Дзеепрыслоўе
прош. час кархану́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

ка́рханы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ка́рханы ка́рханая ка́рханае ка́рханыя
Р. ка́рханага ка́рханай
ка́рханае		 ка́рханага ка́рханых
Д. ка́рханаму ка́рханай ка́рханаму ка́рханым
В. ка́рханы (неадуш.)
ка́рханага (адуш.)		 ка́рханую ка́рханае ка́рханыя (неадуш.)
ка́рханых (адуш.)
Т. ка́рханым ка́рханай
ка́рханаю		 ка́рханым ка́рханымі
М. ка́рханым ка́рханай ка́рханым ка́рханых

Крыніцы: piskunou2012.

ка́рханы

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ка́рханы ка́рханая ка́рханае ка́рханыя
Р. ка́рханага ка́рханай
ка́рханае		 ка́рханага ка́рханых
Д. ка́рханаму ка́рханай ка́рханаму ка́рханым
В. ка́рханы (неадуш.)
ка́рханага (адуш.)		 ка́рханую ка́рханае ка́рханыя (неадуш.)
ка́рханых (адуш.)
Т. ка́рханым ка́рханай
ка́рханаю		 ка́рханым ка́рханымі
М. ка́рханым ка́рханай ка́рханым ка́рханых

Крыніцы: piskunou2012.