зане́хваць
‘спыняць што-небудзь, адмаўляцца ад чаго-небудзь, пакідаць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| зане́хваю | зане́хваем | |
| зане́хваеш | зане́хваеце | |
| зане́хвае | зане́хваюць | |
| Прошлы час | ||
| зане́хваў | зане́хвалі | |
| зане́хвала | ||
| зане́хвала | ||
| Загадны лад | ||
| зане́хвай | зане́хвайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| зане́хваючы | ||
Крыніцы:
занецярпе́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| - | - | |
| - | - | |
| заняце́рпіцца | - | |
| Прошлы час | ||
| - | - | |
| - | ||
| занецярпе́лася | ||
Крыніцы:
занецярпе́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| занецярплю́ся | занецярпі́мся | |
| занецярпі́шся | занецерпіце́ся | |
| занецярпі́цца | занецярпя́цца | |
| Прошлы час | ||
| занецярпе́ўся | занецярпе́ліся | |
| занецярпе́лася | ||
| занецярпе́лася | ||
| Загадны лад | ||
| занецярпі́ся | занецярпі́цеся | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| занецярпе́ўшыся | ||
Крыніцы:
зане́чым
прыслоўе
| зане́чым | - | - |
Крыніцы:
занечышчэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| занечышчэ́нне | |
| занечышчэ́ння | |
| занечышчэ́нню | |
| занечышчэ́нне | |
| занечышчэ́ннем | |
| занечышчэ́нні |
Крыніцы:
Занё́манец
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Занё́манец | |
| Занё́манца | |
| Занё́манцу | |
| Занё́манец | |
| Занё́манцам | |
| Занё́манцы |
занё́манскі
прыметнік, адносны
| занё́манскі | занё́манская | занё́манскае | занё́манскія | |
| занё́манскага | занё́манскай занё́манскае |
занё́манскага | занё́манскіх | |
| занё́манскаму | занё́манскай | занё́манскаму | занё́манскім | |
| занё́манскі ( занё́манскага ( |
занё́манскую | занё́манскае | занё́манскія ( занё́манскіх ( |
|
| занё́манскім | занё́манскай занё́манскаю |
занё́манскім | занё́манскімі | |
| занё́манскім | занё́манскай | занё́манскім | занё́манскіх | |
Крыніцы:
занзіба́рскі
прыметнік, адносны
| занзіба́рскі | занзіба́рская | занзіба́рскае | занзіба́рскія | |
| занзіба́рскага | занзіба́рскай занзіба́рскае |
занзіба́рскага | занзіба́рскіх | |
| занзіба́рскаму | занзіба́рскай | занзіба́рскаму | занзіба́рскім | |
| занзіба́рскі ( занзіба́рскага ( |
занзіба́рскую | занзіба́рскае | занзіба́рскія ( занзіба́рскіх ( |
|
| занзіба́рскім | занзіба́рскай занзіба́рскаю |
занзіба́рскім | занзіба́рскімі | |
| занзіба́рскім | занзіба́рскай | занзіба́рскім | занзіба́рскіх | |
Крыніцы:
За́ні
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| За́ні | |
| За́нь За́няў |
|
| За́ням | |
| За́ні | |
| За́нямі | |
| За́нях |
Зані́вачча
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Зані́вачча | |
| Зані́вачча | |
| Зані́ваччу | |
| Зані́вачча | |
| Зані́ваччам | |
| Зані́ваччы |