Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

карт-бла́нш

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. карт-бла́нш
Р. карт-бла́нша
Д. карт-бла́ншу
В. карт-бла́нш
Т. карт-бла́ншам
М. карт-бла́ншы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

карт-раху́нак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карт-раху́нак карт-раху́нкі
Р. карт-раху́нку карт-раху́нкаў
Д. карт-раху́нку карт-раху́нкам
В. карт-раху́нак карт-раху́нкі
Т. карт-раху́нкам карт-раху́нкамі
М. карт-раху́нку карт-раху́нках

Крыніцы: sbm2012.

карт-чэк

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карт-чэк карт-чэ́кі
Р. карт-чэ́ка карт-чэ́каў
Д. карт-чэ́ку карт-чэ́кам
В. карт-чэк карт-чэ́кі
Т. карт-чэ́кам карт-чэ́камі
М. карт-чэ́ку карт-чэ́ках

Крыніцы: sbm2012.

кару́зіцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. кару́жуся кару́зімся
2-я ас. кару́зішся кару́зіцеся
3-я ас. кару́зіцца кару́зяцца
Прошлы час
м. кару́зіўся кару́зіліся
ж. кару́зілася
н. кару́зілася
Загадны лад
2-я ас. кару́зься кару́зьцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час кару́зячыся

Крыніцы: piskunou2012.

кару́зла

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
кару́зла - -

Крыніцы: piskunou2012.

кару́злік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кару́злік кару́злікі
Р. кару́зліка кару́злікаў
Д. кару́зліку кару́злікам
В. кару́зліка кару́злікаў
Т. кару́злікам кару́злікамі
М. кару́зліку кару́зліках

Крыніцы: piskunou2012.

кару́злы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кару́злы кару́злая кару́злае кару́злыя
Р. кару́злага кару́злай
кару́злае		 кару́злага кару́злых
Д. кару́зламу кару́злай кару́зламу кару́злым
В. кару́злы (неадуш.)
кару́злага (адуш.)		 кару́злую кару́злае кару́злыя (неадуш.)
кару́злых (адуш.)
Т. кару́злым кару́злай
кару́злаю		 кару́злым кару́злымі
М. кару́злым кару́злай кару́злым кару́злых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Кару́мны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Кару́мны
Р. Кару́мнаў
Д. Кару́мнам
В. Кару́мны
Т. Кару́мнамі
М. Кару́мнах

карумпава́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. карумпава́насць
Р. карумпава́насці
Д. карумпава́насці
В. карумпава́насць
Т. карумпава́насцю
М. карумпава́насці

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

карумпава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карумпава́ны карумпава́ная карумпава́нае карумпава́ныя
Р. карумпава́нага карумпава́най
карумпава́нае		 карумпава́нага карумпава́ных
Д. карумпава́наму карумпава́най карумпава́наму карумпава́ным
В. карумпава́ны (неадуш.)
карумпава́нага (адуш.)		 карумпава́ную карумпава́нае карумпава́ныя (неадуш.)
карумпава́ных (адуш.)
Т. карумпава́ным карумпава́най
карумпава́наю		 карумпава́ным карумпава́нымі
М. карумпава́ным карумпава́най карумпава́ным карумпава́ных

Крыніцы: piskunou2012.