Verbum

анлайнавы слоўнік

апё́кавы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	апё́кавы	апё́кавая	апё́кавае	апё́кавыя
Р.	апё́кавага	апё́кавай апё́кавае	апё́кавага	апё́кавых
Д.	апё́каваму	апё́кавай	апё́каваму	апё́кавым
В.	апё́кавы (неадуш.) апё́кавага (адуш.)	апё́кавую	апё́кавае	апё́кавыя (неадуш.) апё́кавых (адуш.)
Т.	апё́кавым	апё́кавай апё́каваю	апё́кавым	апё́кавымі
М.	апё́кавым	апё́кавай	апё́кавым	апё́кавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

апё́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

апіва́ка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

апіва́ла

‘пітушчы чалавек’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: tsbm1984.

апіва́ла

‘пітушчы чалавек’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

Крыніцы: tsbm1984.

апіва́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апіва́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

апіво́ш

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

апідало́гія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Апі́дамы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы