картапля́нішча
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
картапля́нішча |
картапля́нішчы |
| Р. |
картапля́нішча |
картапля́нішч картапля́нішчаў |
| Д. |
картапля́нішчу |
картапля́нішчам |
| В. |
картапля́нішча |
картапля́нішчы |
| Т. |
картапля́нішчам |
картапля́нішчамі |
| М. |
картапля́нішчы |
картапля́нішчах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
картапля́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
картапля́ны |
картапля́ная |
картапля́нае |
картапля́ныя |
| Р. |
картапля́нага |
картапля́най картапля́нае |
картапля́нага |
картапля́ных |
| Д. |
картапля́наму |
картапля́най |
картапля́наму |
картапля́ным |
| В. |
картапля́ны (неадуш.) картапля́нага (адуш.) |
картапля́ную |
картапля́нае |
картапля́ныя (неадуш.) картапля́ных (адуш.) |
| Т. |
картапля́ным |
картапля́най картапля́наю |
картапля́ным |
картапля́нымі |
| М. |
картапля́ным |
картапля́най |
картапля́ным |
картапля́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
ка́ртар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ка́ртар |
ка́ртары |
| Р. |
ка́ртара |
ка́ртараў |
| Д. |
ка́ртару |
ка́ртарам |
| В. |
ка́ртар |
ка́ртары |
| Т. |
ка́ртарам |
ка́ртарамі |
| М. |
ка́ртары |
ка́ртарах |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
картасхе́ма
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
картасхе́ма |
картасхе́мы |
| Р. |
картасхе́мы |
картасхе́м |
| Д. |
картасхе́ме |
картасхе́мам |
| В. |
картасхе́му |
картасхе́мы |
| Т. |
картасхе́май картасхе́маю |
картасхе́мамі |
| М. |
картасхе́ме |
картасхе́мах |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
картатэ́ка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
картатэ́ка |
картатэ́кі |
| Р. |
картатэ́кі |
картатэ́к |
| Д. |
картатэ́цы |
картатэ́кам |
| В. |
картатэ́ку |
картатэ́кі |
| Т. |
картатэ́кай картатэ́каю |
картатэ́камі |
| М. |
картатэ́цы |
картатэ́ках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
картатэ́кар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
картатэ́кар |
картатэ́кары |
| Р. |
картатэ́кара |
картатэ́караў |
| Д. |
картатэ́кару |
картатэ́карам |
| В. |
картатэ́кара |
картатэ́караў |
| Т. |
картатэ́карам |
картатэ́карамі |
| М. |
картатэ́кару |
картатэ́карах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
картатэ́тчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
картатэ́тчык |
картатэ́тчыкі |
| Р. |
картатэ́тчыка |
картатэ́тчыкаў |
| Д. |
картатэ́тчыку |
картатэ́тчыкам |
| В. |
картатэ́тчыка |
картатэ́тчыкаў |
| Т. |
картатэ́тчыкам |
картатэ́тчыкамі |
| М. |
картатэ́тчыку |
картатэ́тчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
картатэ́тчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
картатэ́тчыца |
картатэ́тчыцы |
| Р. |
картатэ́тчыцы |
картатэ́тчыц |
| Д. |
картатэ́тчыцы |
картатэ́тчыцам |
| В. |
картатэ́тчыцу |
картатэ́тчыц |
| Т. |
картатэ́тчыцай картатэ́тчыцаю |
картатэ́тчыцамі |
| М. |
картатэ́тчыцы |
картатэ́тчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
картатэ́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
картатэ́чны |
картатэ́чная |
картатэ́чнае |
картатэ́чныя |
| Р. |
картатэ́чнага |
картатэ́чнай картатэ́чнае |
картатэ́чнага |
картатэ́чных |
| Д. |
картатэ́чнаму |
картатэ́чнай |
картатэ́чнаму |
картатэ́чным |
| В. |
картатэ́чны (неадуш.) картатэ́чнага (адуш.) |
картатэ́чную |
картатэ́чнае |
картатэ́чныя (неадуш.) картатэ́чных (адуш.) |
| Т. |
картатэ́чным |
картатэ́чнай картатэ́чнаю |
картатэ́чным |
картатэ́чнымі |
| М. |
картатэ́чным |
картатэ́чнай |
картатэ́чным |
картатэ́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.