Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дзянны́

прыметнік, адносны

Крыніцы: piskunou2012.

дзяншчы́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзяншчы́цкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дзяншчы́цкі	дзяншчы́цкая	дзяншчы́цкае	дзяншчы́цкія
Р.	дзяншчы́цкага	дзяншчы́цкай дзяншчы́цкае	дзяншчы́цкага	дзяншчы́цкіх
Д.	дзяншчы́цкаму	дзяншчы́цкай	дзяншчы́цкаму	дзяншчы́цкім
В.	дзяншчы́цкі (неадуш.) дзяншчы́цкага (адуш.)	дзяншчы́цкую	дзяншчы́цкае	дзяншчы́цкія (неадуш.) дзяншчы́цкіх (адуш.)
Т.	дзяншчы́цкім	дзяншчы́цкай дзяншчы́цкаю	дзяншчы́цкім	дзяншчы́цкімі
М.	дзяншчы́цкім	дзяншчы́цкай	дзяншчы́цкім	дзяншчы́цкіх

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

дзяньгу́б

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

дзяньгу́біць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

дзяньгу́бка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Дзяньгу́бка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

дзяньгу́бны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дзяньгу́бны	дзяньгу́бная	дзяньгу́бнае	дзяньгу́бныя
Р.	дзяньгу́бнага	дзяньгу́бнай дзяньгу́бнае	дзяньгу́бнага	дзяньгу́бных
Д.	дзяньгу́бнаму	дзяньгу́бнай	дзяньгу́бнаму	дзяньгу́бным
В.	дзяньгу́бны (неадуш.) дзяньгу́бнага (адуш.)	дзяньгу́бную	дзяньгу́бнае	дзяньгу́бныя (неадуш.) дзяньгу́бных (адуш.)
Т.	дзяньгу́бным	дзяньгу́бнай дзяньгу́бнаю	дзяньгу́бным	дзяньгу́бнымі
М.	дзяньгу́бным	дзяньгу́бнай	дзяньгу́бным	дзяньгу́бных

Крыніцы: piskunou2012.

дзяньгу́бства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Дзяньгу́бы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Verbum