Verbum

анлайнавы слоўнік

замчы́сты

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	замчы́сты	замчы́стая	замчы́стае	замчы́стыя
Р.	замчы́стага	замчы́стай замчы́стае	замчы́стага	замчы́стых
Д.	замчы́стаму	замчы́стай	замчы́стаму	замчы́стым
В.	замчы́сты (неадуш.) замчы́стага (адуш.)	замчы́стую	замчы́стае	замчы́стыя (неадуш.) замчы́стых (адуш.)
Т.	замчы́стым	замчы́стай замчы́стаю	замчы́стым	замчы́стымі
М.	замчы́стым	замчы́стай	замчы́стым	замчы́стых

Крыніцы: piskunou2012.

за́мчышча

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

за́мш

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

за́мша

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

замшаве́лы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	замшаве́лы	замшаве́лая	замшаве́лае	замшаве́лыя
Р.	замшаве́лага	замшаве́лай замшаве́лае	замшаве́лага	замшаве́лых
Д.	замшаве́ламу	замшаве́лай	замшаве́ламу	замшаве́лым
В.	замшаве́лы (неадуш.) замшаве́лага (адуш.)	замшаве́лую	замшаве́лае	замшаве́лыя (неадуш.) замшаве́лых (адуш.)
Т.	замшаве́лым	замшаве́лай замшаве́лаю	замшаве́лым	замшаве́лымі
М.	замшаве́лым	замшаве́лай	замшаве́лым	замшаве́лых

Крыніцы: piskunou2012.

замшаве́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

за́мшавы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	за́мшавы	за́мшавая	за́мшавае	за́мшавыя
Р.	за́мшавага	за́мшавай за́мшавае	за́мшавага	за́мшавых
Д.	за́мшаваму	за́мшавай	за́мшаваму	за́мшавым
В.	за́мшавы (неадуш.) за́мшавага (адуш.)	за́мшавую	за́мшавае	за́мшавыя (неадуш.) за́мшавых (адуш.)
Т.	за́мшавым	за́мшавай за́мшаваю	за́мшавым	за́мшавымі
М.	за́мшавым	за́мшавай	за́мшавым	за́мшавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Замша́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

замшо́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	замшо́вы	замшо́вая	замшо́вае	замшо́выя
Р.	замшо́вага	замшо́вай замшо́вае	замшо́вага	замшо́вых
Д.	замшо́ваму	замшо́вай	замшо́ваму	замшо́вым
В.	замшо́вы (неадуш.) замшо́вага (адуш.)	замшо́вую	замшо́вае	замшо́выя (неадуш.) замшо́вых (адуш.)
Т.	замшо́вым	замшо́вай замшо́ваю	замшо́вым	замшо́вымі
М.	замшо́вым	замшо́вай	замшо́вым	замшо́вых

Крыніцы: piskunou2012.

За́мшына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне