Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

каро́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каро́ўны каро́ўная каро́ўнае каро́ўныя
Р. каро́ўнага каро́ўнай
каро́ўнае
каро́ўнага каро́ўных
Д. каро́ўнаму каро́ўнай каро́ўнаму каро́ўным
В. каро́ўны (неадуш.)
каро́ўнага (адуш.)
каро́ўную каро́ўнае каро́ўныя (неадуш.)
каро́ўных (адуш.)
Т. каро́ўным каро́ўнай
каро́ўнаю
каро́ўным каро́ўнымі
М. каро́ўным каро́ўнай каро́ўным каро́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

каро́ўчына

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. каро́ўчына каро́ўчыны
Р. каро́ўчыны каро́ўчын
Д. каро́ўчыне каро́ўчынам
В. каро́ўчыну каро́ўчын
Т. каро́ўчынай
каро́ўчынаю
каро́ўчынамі
М. каро́ўчыне каро́ўчынах

Крыніцы: piskunou2012.

Каро́ўчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Каро́ўчына
Р. Каро́ўчына
Д. Каро́ўчыну
В. Каро́ўчына
Т. Каро́ўчынам
М. Каро́ўчыне

каро́ўчынскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каро́ўчынскі каро́ўчынская каро́ўчынскае каро́ўчынскія
Р. каро́ўчынскага каро́ўчынскай
каро́ўчынскае
каро́ўчынскага каро́ўчынскіх
Д. каро́ўчынскаму каро́ўчынскай каро́ўчынскаму каро́ўчынскім
В. каро́ўчынскі (неадуш.)
каро́ўчынскага (адуш.)
каро́ўчынскую каро́ўчынскае каро́ўчынскія (неадуш.)
каро́ўчынскіх (адуш.)
Т. каро́ўчынскім каро́ўчынскай
каро́ўчынскаю
каро́ўчынскім каро́ўчынскімі
М. каро́ўчынскім каро́ўчынскай каро́ўчынскім каро́ўчынскіх

Крыніцы: piskunou2012.

каро́ценька

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
каро́ценька - -

Крыніцы: piskunou2012.

каро́ценькі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каро́ценькі каро́ценькая каро́ценькае каро́ценькія
Р. каро́ценькага каро́ценькай
каро́ценькае
каро́ценькага каро́ценькіх
Д. каро́ценькаму каро́ценькай каро́ценькаму каро́ценькім
В. каро́ценькі (неадуш.)
каро́ценькага (адуш.)
каро́ценькую каро́ценькае каро́ценькія (неадуш.)
каро́ценькіх (адуш.)
Т. каро́ценькім каро́ценькай
каро́ценькаю
каро́ценькім каро́ценькімі
М. каро́ценькім каро́ценькай каро́ценькім каро́ценькіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Каро́цічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Каро́цічы
Р. Каро́ціч
Каро́цічаў
Д. Каро́цічам
В. Каро́цічы
Т. Каро́цічамі
М. Каро́цічах

каро́цькаўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каро́цькаўскі каро́цькаўская каро́цькаўскае каро́цькаўскія
Р. каро́цькаўскага каро́цькаўскай
каро́цькаўскае
каро́цькаўскага каро́цькаўскіх
Д. каро́цькаўскаму каро́цькаўскай каро́цькаўскаму каро́цькаўскім
В. каро́цькаўскі (неадуш.)
каро́цькаўскага (адуш.)
каро́цькаўскую каро́цькаўскае каро́цькаўскія (неадуш.)
каро́цькаўскіх (адуш.)
Т. каро́цькаўскім каро́цькаўскай
каро́цькаўскаю
каро́цькаўскім каро́цькаўскімі
М. каро́цькаўскім каро́цькаўскай каро́цькаўскім каро́цькаўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Каро́цькі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Каро́цькі
Р. Каро́цек
Каро́цькаў
Д. Каро́цькам
В. Каро́цькі
Т. Каро́цькамі
М. Каро́цьках

ка́рп

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ка́рп ка́рпы
Р. ка́рпа ка́рпаў
Д. ка́рпу ка́рпам
В. ка́рпа ка́рпаў
Т. ка́рпам ка́рпамі
М. ка́рпе ка́рпах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.