Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авджзклнотуфыэ
бвгдеёжзійклмнпрстуўфхцчшя

раскула́чаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раскула́чаны раскула́чаная раскула́чанае раскула́чаныя
Р. раскула́чанага раскула́чанай
раскула́чанае		 раскула́чанага раскула́чаных
Д. раскула́чанаму раскула́чанай раскула́чанаму раскула́чаным
В. раскула́чаны (неадуш.)
раскула́чанага (адуш.)		 раскула́чаную раскула́чанае раскула́чаныя (неадуш.)
раскула́чаных (адуш.)
Т. раскула́чаным раскула́чанай
раскула́чанаю		 раскула́чаным раскула́чанымі
М. раскула́чаным раскула́чанай раскула́чаным раскула́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

раскула́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раскула́чаны раскула́чаная раскула́чанае раскула́чаныя
Р. раскула́чанага раскула́чанай
раскула́чанае		 раскула́чанага раскула́чаных
Д. раскула́чанаму раскула́чанай раскула́чанаму раскула́чаным
В. раскула́чаны (неадуш.)
раскула́чанага (адуш.)		 раскула́чаную раскула́чанае раскула́чаныя (неадуш.)
раскула́чаных (адуш.)
Т. раскула́чаным раскула́чанай
раскула́чанаю		 раскула́чаным раскула́чанымі
М. раскула́чаным раскула́чанай раскула́чаным раскула́чаных

Кароткая форма: раскула́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

раскула́чванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. раскула́чванне
Р. раскула́чвання
Д. раскула́чванню
В. раскула́чванне
Т. раскула́чваннем
М. раскула́чванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

раскула́чвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. раскула́чваецца раскула́чваюцца
Прошлы час
м. раскула́чваўся раскула́чваліся
ж. раскула́чвалася
н. раскула́чвалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

раскула́чваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. раскула́чваю раскула́чваем
2-я ас. раскула́чваеш раскула́чваеце
3-я ас. раскула́чвае раскула́чваюць
Прошлы час
м. раскула́чваў раскула́чвалі
ж. раскула́чвала
н. раскула́чвала
Загадны лад
2-я ас. раскула́чвай раскула́чвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час раскула́чваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

раскула́чыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. раскула́чу раскула́чым
2-я ас. раскула́чыш раскула́чыце
3-я ас. раскула́чыць раскула́чаць
Прошлы час
м. раскула́чыў раскула́чылі
ж. раскула́чыла
н. раскула́чыла
Загадны лад
2-я ас. раскула́ч раскула́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час раскула́чыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

раскуле́шаны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раскуле́шаны раскуле́шаная раскуле́шанае раскуле́шаныя
Р. раскуле́шанага раскуле́шанай
раскуле́шанае		 раскуле́шанага раскуле́шаных
Д. раскуле́шанаму раскуле́шанай раскуле́шанаму раскуле́шаным
В. раскуле́шаны (неадуш.)
раскуле́шанага (адуш.)		 раскуле́шаную раскуле́шанае раскуле́шаныя (неадуш.)
раскуле́шаных (адуш.)
Т. раскуле́шаным раскуле́шанай
раскуле́шанаю		 раскуле́шаным раскуле́шанымі
М. раскуле́шаным раскуле́шанай раскуле́шаным раскуле́шаных

Крыніцы: piskunou2012.

раскуле́шаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раскуле́шаны раскуле́шаная раскуле́шанае раскуле́шаныя
Р. раскуле́шанага раскуле́шанай
раскуле́шанае		 раскуле́шанага раскуле́шаных
Д. раскуле́шанаму раскуле́шанай раскуле́шанаму раскуле́шаным
В. раскуле́шаны (неадуш.)
раскуле́шанага (адуш.)		 раскуле́шаную раскуле́шанае раскуле́шаныя (неадуш.)
раскуле́шаных (адуш.)
Т. раскуле́шаным раскуле́шанай
раскуле́шанаю		 раскуле́шаным раскуле́шанымі
М. раскуле́шаным раскуле́шанай раскуле́шаным раскуле́шаных

Крыніцы: piskunou2012.

раскуле́швацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. раскуле́шваецца -
Прошлы час
м. - -
ж. -
н. раскуле́швалася

Крыніцы: piskunou2012.

раскуле́шваць

‘разбіваць, разбоўтваць, ускаламучваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. раскуле́шваю раскуле́шваем
2-я ас. раскуле́шваеш раскуле́шваеце
3-я ас. раскуле́швае раскуле́шваюць
Прошлы час
м. раскуле́шваў раскуле́швалі
ж. раскуле́швала
н. раскуле́швала
Загадны лад
2-я ас. раскуле́швай раскуле́швайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час раскуле́шваючы

Крыніцы: piskunou2012.