Verbum

анлайнавы слоўнік

карні́лаўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	карні́лаўскі	карні́лаўская	карні́лаўскае	карні́лаўскія
Р.	карні́лаўскага	карні́лаўскай карні́лаўскае	карні́лаўскага	карні́лаўскіх
Д.	карні́лаўскаму	карні́лаўскай	карні́лаўскаму	карні́лаўскім
В.	карні́лаўскі (неадуш.) карні́лаўскага (адуш.)	карні́лаўскую	карні́лаўскае	карні́лаўскія (неадуш.) карні́лаўскіх (адуш.)
Т.	карні́лаўскім	карні́лаўскай карні́лаўскаю	карні́лаўскім	карні́лаўскімі
М.	карні́лаўскім	карні́лаўскай	карні́лаўскім	карні́лаўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

карні́лаўшчына

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	карні́лаўшчына
Р.	карні́лаўшчыны
Д.	карні́лаўшчыне
В.	карні́лаўшчыну
Т.	карні́лаўшчынай карні́лаўшчынаю
М.	карні́лаўшчыне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Карні́лкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Карні́лы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

карні́сты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	карні́сты	карні́стая	карні́стае	карні́стыя
Р.	карні́стага	карні́стай карні́стае	карні́стага	карні́стых
Д.	карні́стаму	карні́стай	карні́стаму	карні́стым
В.	карні́сты (неадуш.) карні́стага (адуш.)	карні́стую	карні́стае	карні́стыя (неадуш.) карні́стых (адуш.)
Т.	карні́стым	карні́стай карні́стаю	карні́стым	карні́стымі
М.	карні́стым	карні́стай	карні́стым	карні́стых

Крыніцы: piskunou2012.

ка́рніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Карні́ца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

карніці́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

ка́рніцкі

прыметнік, адносны

Крыніцы: tsblm1996.

Карні́чае

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне