Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
бвгдеёжзйклмнпрстўфхцчшя

кі́нуцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. кі́нуся кі́немся
2-я ас. кі́нешся кі́нецеся
3-я ас. кі́нецца кі́нуцца
Прошлы час
м. кі́нуўся кі́нуліся
ж. кі́нулася
н. кі́нулася
Загадны лад
2-я ас. кі́нься кі́ньцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час кі́нуўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кі́нуць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. кі́ну кі́нем
2-я ас. кі́неш кі́неце
3-я ас. кі́не кі́нуць
Прошлы час
м. кі́нуў кі́нулі
ж. кі́нула
н. кі́нула
Загадны лад
2-я ас. кі́нь кі́ньце
Дзеепрыслоўе
прош. час кі́нуўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Кінша́са

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Кінша́са
Р. Кінша́сы
Д. Кінша́се
В. Кінша́су
Т. Кінша́сай
Кінша́саю
М. Кінша́се

кінша́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кінша́скі кінша́ская кінша́скае кінша́скія
Р. кінша́скага кінша́скай
кінша́скае		 кінша́скага кінша́скіх
Д. кінша́скаму кінша́скай кінша́скаму кінша́скім
В. кінша́скі (неадуш.)
кінша́скага (адуш.)		 кінша́скую кінша́скае кінша́скія (неадуш.)
кінша́скіх (адуш.)
Т. кінша́скім кінша́скай
кінша́скаю		 кінша́скім кінша́скімі
М. кінша́скім кінша́скай кінша́скім кінша́скіх

Крыніцы: piskunou2012.

кі́ншчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кі́ншчык кі́ншчыкі
Р. кі́ншчыка кі́ншчыкаў
Д. кі́ншчыку кі́ншчыкам
В. кі́ншчыка кі́ншчыкаў
Т. кі́ншчыкам кі́ншчыкамі
М. кі́ншчыку кі́ншчыках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

кі́па

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кі́па кі́пы
Р. кі́пы кі́п
Д. кі́пе кі́пам
В. кі́пу кі́пы
Т. кі́пай
кі́паю		 кі́памі
М. кі́пе кі́пах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кіпары́с

‘драўніна’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. кіпары́с
Р. кіпары́су
Д. кіпары́су
В. кіпары́с
Т. кіпары́сам
М. кіпары́се

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кіпары́с

‘дрэва’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кіпары́с кіпары́сы
Р. кіпары́са кіпары́саў
Д. кіпары́су кіпары́сам
В. кіпары́с кіпары́сы
Т. кіпары́сам кіпары́самі
М. кіпары́се кіпары́сах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кіпары́савы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кіпары́савы кіпары́савая кіпары́савае кіпары́савыя
Р. кіпары́савага кіпары́савай
кіпары́савае		 кіпары́савага кіпары́савых
Д. кіпары́саваму кіпары́савай кіпары́саваму кіпары́савым
В. кіпары́савы (неадуш.)
кіпары́савага (адуш.)		 кіпары́савую кіпары́савае кіпары́савыя (неадуш.)
кіпары́савых (адуш.)
Т. кіпары́савым кіпары́савай
кіпары́саваю		 кіпары́савым кіпары́савымі
М. кіпары́савым кіпары́савай кіпары́савым кіпары́савых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кіпары́савыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. кіпары́савыя
Р. кіпары́савых
Д. кіпары́савым
В. кіпары́савыя
Т. кіпары́савымі
М. кіпары́савых

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.