Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзілмноруыэюя-’ 
абвгдеёжзійклмнопрстуўфхцчшэюя

засну́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. засну́ заснё́м
2-я ас. засне́ш засняце́
3-я ас. засне́ засну́ць
Прошлы час
м. засну́ў засну́лі
ж. засну́ла
н. засну́ла
Загадны лад
2-я ас. засні́ засні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час засну́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

за́сня

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. за́сня засні
Р. засні засней
засняў
Д. засні засням
В. засню засні
Т. засняй
засняю		 заснямі
М. засні заснях

Крыніцы: piskunou2012.

засо́вацца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. засо́ваюся засо́ваемся
2-я ас. засо́ваешся засо́ваецеся
3-я ас. засо́ваецца засо́ваюцца
Прошлы час
м. засо́ваўся засо́валіся
ж. засо́валася
н. засо́валася
Дзеепрыслоўе
прош. час засо́ваўшыся

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

засо́ваць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. засо́ваю засо́ваем
2-я ас. засо́ваеш засо́ваеце
3-я ас. засо́вае засо́ваюць
Прошлы час
м. засо́ваў засо́валі
ж. засо́вала
н. засо́вала
Загадны лад
2-я ас. засо́вай засо́вайце
Дзеепрыслоўе
прош. час засо́ваўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

засо́вачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. засо́вачны засо́вачная засо́вачнае засо́вачныя
Р. засо́вачнага засо́вачнай
засо́вачнае		 засо́вачнага засо́вачных
Д. засо́вачнаму засо́вачнай засо́вачнаму засо́вачным
В. засо́вачны (неадуш.)
засо́вачнага (адуш.)		 засо́вачную засо́вачнае засо́вачныя (неадуш.)
засо́вачных (адуш.)
Т. засо́вачным засо́вачнай
засо́вачнаю		 засо́вачным засо́вачнымі
М. засо́вачным засо́вачнай засо́вачным засо́вачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Засо́жжа

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Засо́жжа
Р. Засо́жжа
Д. Засо́жжу
В. Засо́жжа
Т. Засо́жжам
М. Засо́жжы

засо́л

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. засо́л
Р. засо́лу
Д. засо́лу
В. засо́л
Т. засо́лам
М. засо́ле

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

засо́лачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. засо́лачны засо́лачная засо́лачнае засо́лачныя
Р. засо́лачнага засо́лачнай
засо́лачнае		 засо́лачнага засо́лачных
Д. засо́лачнаму засо́лачнай засо́лачнаму засо́лачным
В. засо́лачны (неадуш.)
засо́лачнага (адуш.)		 засо́лачную засо́лачнае засо́лачныя (неадуш.)
засо́лачных (адуш.)
Т. засо́лачным засо́лачнай
засо́лачнаю		 засо́лачным засо́лачнымі
М. засо́лачным засо́лачнай засо́лачным засо́лачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

засо́ленасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. засо́ленасць
Р. засо́ленасці
Д. засо́ленасці
В. засо́ленасць
Т. засо́ленасцю
М. засо́ленасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

засо́лены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. засо́лены засо́леная засо́ленае засо́леныя
Р. засо́ленага засо́ленай
засо́ленае		 засо́ленага засо́леных
Д. засо́ленаму засо́ленай засо́ленаму засо́леным
В. засо́лены (неадуш.)
засо́ленага (адуш.)		 засо́леную засо́ленае засо́леныя (неадуш.)
засо́леных (адуш.)
Т. засо́леным засо́ленай
засо́ленаю		 засо́леным засо́ленымі
М. засо́леным засо́ленай засо́леным засо́леных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.