Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

каржэ́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. каржэ́ю каржэ́ем
2-я ас. каржэ́еш каржэ́еце
3-я ас. каржэ́е каржэ́юць
Прошлы час
м. каржэ́ў каржэ́лі
ж. каржэ́ла
н. каржэ́ла
Загадны лад
2-я ас. каржэ́й каржэ́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час каржэ́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Карзе́ева

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Карзе́ева
Р. Карзе́ева
Д. Карзе́еву
В. Карзе́ева
Т. Карзе́евам
М. Карзе́еве

карзі́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. карзі́на карзі́ны
Р. карзі́ны карзі́н
Д. карзі́не карзі́нам
В. карзі́ну карзі́ны
Т. карзі́най
карзі́наю		 карзі́намі
М. карзі́не карзі́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карзі́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карзі́нны карзі́нная карзі́ннае карзі́нныя
Р. карзі́ннага карзі́ннай
карзі́ннае		 карзі́ннага карзі́нных
Д. карзі́ннаму карзі́ннай карзі́ннаму карзі́нным
В. карзі́нны (неадуш.)
карзі́ннага (адуш.)		 карзі́нную карзі́ннае карзі́нныя (неадуш.)
карзі́нных (адуш.)
Т. карзі́нным карзі́ннай
карзі́ннаю		 карзі́нным карзі́ннымі
М. карзі́нным карзі́ннай карзі́нным карзі́нных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Карзуны́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Карзуны́
Р. Карзуно́ў
Д. Карзуна́м
В. Карзуны́
Т. Карзуна́мі
М. Карзуна́х

каркава́льшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. каркава́льшчык каркава́льшчыкі
Р. каркава́льшчыка каркава́льшчыкаў
Д. каркава́льшчыку каркава́льшчыкам
В. каркава́льшчыка каркава́льшчыкаў
Т. каркава́льшчыкам каркава́льшчыкамі
М. каркава́льшчыку каркава́льшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

каркава́льшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. каркава́льшчыца каркава́льшчыцы
Р. каркава́льшчыцы каркава́льшчыц
Д. каркава́льшчыцы каркава́льшчыцам
В. каркава́льшчыцу каркава́льшчыц
Т. каркава́льшчыцай
каркава́льшчыцаю		 каркава́льшчыцамі
М. каркава́льшчыцы каркава́льшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

каркава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. карку́ю карку́ем
2-я ас. карку́еш карку́еце
3-я ас. карку́е карку́юць
Прошлы час
м. каркава́ў каркава́лі
ж. каркава́ла
н. каркава́ла
Загадны лад
2-я ас. карку́й карку́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час карку́ючы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

каркаві́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. каркаві́на каркаві́ны
Р. каркаві́ны каркаві́н
Д. каркаві́не каркаві́нам
В. каркаві́ну каркаві́ны
Т. каркаві́най
каркаві́наю		 каркаві́намі
М. каркаві́не каркаві́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каркаві́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каркаві́нны каркаві́нная каркаві́ннае каркаві́нныя
Р. каркаві́ннага каркаві́ннай
каркаві́ннае		 каркаві́ннага каркаві́нных
Д. каркаві́ннаму каркаві́ннай каркаві́ннаму каркаві́нным
В. каркаві́нны
каркаві́ннага		 каркаві́нную каркаві́ннае каркаві́нныя
каркаві́нных
Т. каркаві́нным каркаві́ннай
каркаві́ннаю		 каркаві́нным каркаві́ннымі
М. каркаві́нным каркаві́ннай каркаві́нным каркаві́нных

Крыніцы: tsblm1996.