абязры́блены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абязры́блены |
абязры́бленая |
абязры́бленае |
абязры́бленыя |
| Р. |
абязры́бленага |
абязры́бленай
абязры́бленае |
абязры́бленага |
абязры́бленых |
| Д. |
абязры́бленаму |
абязры́бленай |
абязры́бленаму |
абязры́бленым |
| В. |
абязры́блены (неадуш.)
абязры́бленага (адуш.) |
абязры́бленую |
абязры́бленае |
абязры́бленыя (неадуш.)
абязры́бленых (адуш.) |
| Т. |
абязры́бленым |
абязры́бленай
абязры́бленаю |
абязры́бленым |
абязры́бленымі |
| М. |
абязры́бленым |
абязры́бленай |
абязры́бленым |
абязры́бленых |
Кароткая форма: абязры́блена.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
абязры́бліванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
абязры́бліванне |
| Р. |
абязры́блівання |
| Д. |
абязры́бліванню |
| В. |
абязры́бліванне |
| Т. |
абязры́бліваннем |
| М. |
абязры́бліванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
абязры́блівацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
абязры́бліваецца |
абязры́бліваюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
абязры́бліваўся |
абязры́бліваліся |
| ж. |
абязры́блівалася |
| н. |
абязры́блівалася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
абязры́бліваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
абязры́бліваць
‘рабіць бязрыбным што-небудзь; станавіцца бязрыбным’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абязры́бліваю |
абязры́бліваем |
| 2-я ас. |
абязры́бліваеш |
абязры́бліваеце |
| 3-я ас. |
абязры́блівае |
абязры́бліваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
абязры́бліваў |
абязры́блівалі |
| ж. |
абязры́блівала |
| н. |
абязры́блівала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
абязры́блівай |
абязры́блівайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
абязры́бліваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
абязу́рнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
абязу́рнасць |
| Р. |
абязу́рнасці |
| Д. |
абязу́рнасці |
| В. |
абязу́рнасць |
| Т. |
абязу́рнасцю |
| М. |
абязу́рнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
абязу́рнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
абязу́рнік |
абязу́рнікі |
| Р. |
абязу́рніка |
абязу́рнікаў |
| Д. |
абязу́рніку |
абязу́рнікам |
| В. |
абязу́рніка |
абязу́рнікаў |
| Т. |
абязу́рнікам |
абязу́рнікамі |
| М. |
абязу́рніку |
абязу́рніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
абязу́рыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абязу́руся |
абязу́рымся |
| 2-я ас. |
абязу́рышся |
абязу́рыцеся |
| 3-я ас. |
абязу́рыцца |
абязу́рацца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
абязу́рыўся |
абязу́рыліся |
| ж. |
абязу́рылася |
| н. |
абязу́рылася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
абязу́рся |
абязу́рцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
абязу́рыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
абяле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
абяле́нне |
| Р. |
абяле́ння |
| Д. |
абяле́нню |
| В. |
абяле́нне |
| Т. |
абяле́ннем |
| М. |
абяле́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
абялі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абялю́ся |
абе́лімся |
| 2-я ас. |
абе́лішся |
абе́ліцеся |
| 3-я ас. |
абе́ліцца |
абе́ляцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
абялі́ўся |
абялі́ліся |
| ж. |
абялі́лася |
| н. |
абялі́лася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
абялі́ся |
абялі́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
абялі́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.