абязу́рны
прыметнік, адносны
| абязу́рны | абязу́рная | абязу́рнае | абязу́рныя | |
| абязу́рнага | абязу́рнай абязу́рнае |
абязу́рнага | абязу́рных | |
| абязу́рнаму | абязу́рнай | абязу́рнаму | абязу́рным | |
| абязу́рны ( абязу́рнага ( |
абязу́рную | абязу́рнае | абязу́рныя ( абязу́рных ( |
|
| абязу́рным | абязу́рнай абязу́рнаю |
абязу́рным | абязу́рнымі | |
| абязу́рным | абязу́рнай | абязу́рным | абязу́рных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)