Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авджзклнотуфыэ
бвгдеёжзійклмнпрстуўфхцчшя

раскіра́чыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. раскіра́чу раскіра́чым
2-я ас. раскіра́чыш раскіра́чыце
3-я ас. раскіра́чыць раскіра́чаць
Прошлы час
м. раскіра́чыў раскіра́чылі
ж. раскіра́чыла
н. раскіра́чыла
Загадны лад
2-я ас. раскіра́ч раскіра́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час раскіра́чыўшы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996.

раскірмашава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. раскірмашу́юся раскірмашу́емся
2-я ас. раскірмашу́ешся раскірмашу́ецеся
3-я ас. раскірмашу́ецца раскірмашу́юцца
Прошлы час
м. раскірмашава́ўся раскірмашава́ліся
ж. раскірмашава́лася
н. раскірмашава́лася
Загадны лад
2-я ас. раскірмашу́йся раскірмашу́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час раскірмашава́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

раскірэ́ка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. раскірэ́ка раскірэ́кі
Р. раскірэ́кі раскірэ́к
Д. раскірэ́цы раскірэ́кам
В. раскірэ́ку раскірэ́к
Т. раскірэ́кай
раскірэ́каю		 раскірэ́камі
М. раскірэ́цы раскірэ́ках

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

раскірэ́ка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. раскірэ́ка раскірэ́кі
Р. раскірэ́кі раскірэ́к
Д. раскірэ́ку раскірэ́кам
В. раскірэ́ку раскірэ́к
Т. раскірэ́кам раскірэ́камі
М. раскірэ́ку раскірэ́ках

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

раскірэ́чаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раскірэ́чаны раскірэ́чаная раскірэ́чанае раскірэ́чаныя
Р. раскірэ́чанага раскірэ́чанай
раскірэ́чанае		 раскірэ́чанага раскірэ́чаных
Д. раскірэ́чанаму раскірэ́чанай раскірэ́чанаму раскірэ́чаным
В. раскірэ́чаны (неадуш.)
раскірэ́чанага (адуш.)		 раскірэ́чаную раскірэ́чанае раскірэ́чаныя (неадуш.)
раскірэ́чаных (адуш.)
Т. раскірэ́чаным раскірэ́чанай
раскірэ́чанаю		 раскірэ́чаным раскірэ́чанымі
М. раскірэ́чаным раскірэ́чанай раскірэ́чаным раскірэ́чаных

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

раскірэ́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раскірэ́чаны раскірэ́чаная раскірэ́чанае раскірэ́чаныя
Р. раскірэ́чанага раскірэ́чанай
раскірэ́чанае		 раскірэ́чанага раскірэ́чаных
Д. раскірэ́чанаму раскірэ́чанай раскірэ́чанаму раскірэ́чаным
В. раскірэ́чаны (неадуш.)
раскірэ́чанага (адуш.)		 раскірэ́чаную раскірэ́чанае раскірэ́чаныя (неадуш.)
раскірэ́чаных (адуш.)
Т. раскірэ́чаным раскірэ́чанай
раскірэ́чанаю		 раскірэ́чаным раскірэ́чанымі
М. раскірэ́чаным раскірэ́чанай раскірэ́чаным раскірэ́чаных

Кароткая форма: раскірэ́чана.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

раскірэ́чвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. раскірэ́чваюся раскірэ́чваемся
2-я ас. раскірэ́чваешся раскірэ́чваецеся
3-я ас. раскірэ́чваецца раскірэ́чваюцца
Прошлы час
м. раскірэ́чваўся раскірэ́чваліся
ж. раскірэ́чвалася
н. раскірэ́чвалася
Загадны лад
2-я ас. раскірэ́чвайся раскірэ́чвайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час раскірэ́чваючыся

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

раскірэ́чваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. раскірэ́чваю раскірэ́чваем
2-я ас. раскірэ́чваеш раскірэ́чваеце
3-я ас. раскірэ́чвае раскірэ́чваюць
Прошлы час
м. раскірэ́чваў раскірэ́чвалі
ж. раскірэ́чвала
н. раскірэ́чвала
Загадны лад
2-я ас. раскірэ́чвай раскірэ́чвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час раскірэ́чваючы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

раскірэ́чыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. раскірэ́чуся раскірэ́чымся
2-я ас. раскірэ́чышся раскірэ́чыцеся
3-я ас. раскірэ́чыцца раскірэ́чацца
Прошлы час
м. раскірэ́чыўся раскірэ́чыліся
ж. раскірэ́чылася
н. раскірэ́чылася
Загадны лад
2-я ас. раскірэ́чся раскірэ́чцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час раскірэ́чыўшыся

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

раскірэ́чыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. раскірэ́чу раскірэ́чым
2-я ас. раскірэ́чыш раскірэ́чыце
3-я ас. раскірэ́чыць раскірэ́чаць
Прошлы час
м. раскірэ́чыў раскірэ́чылі
ж. раскірэ́чыла
н. раскірэ́чыла
Загадны лад
2-я ас. раскірэ́ч раскірэ́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час раскірэ́чыўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.