закіро́ўваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закіро́ўваю |
закіро́ўваем |
| 2-я ас. |
закіро́ўваеш |
закіро́ўваеце |
| 3-я ас. |
закіро́ўвае |
закіро́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
закіро́ўваў |
закіро́ўвалі |
| ж. |
закіро́ўвала |
| н. |
закіро́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
закіро́ўвай |
закіро́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
закіро́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
за́кіс
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
за́кіс |
| Р. |
за́кісу |
| Д. |
за́кісу |
| В. |
за́кіс |
| Т. |
за́кісам |
| М. |
за́кісе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
закіса́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
закіса́нне |
| Р. |
закіса́ння |
| Д. |
закіса́нню |
| В. |
закіса́нне |
| Т. |
закіса́ннем |
| М. |
закіса́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
закіса́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
закіса́е |
закіса́юць |
| Прошлы час |
| м. |
закіса́ў |
закіса́лі |
| ж. |
закіса́ла |
| н. |
закіса́ла |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
за́кісел
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
за́кісел |
за́кіслы |
| Р. |
за́кіслу |
за́кіслаў |
| Д. |
за́кіслу |
за́кіслам |
| В. |
за́кісел |
за́кіслы |
| Т. |
за́кіслам |
за́кісламі |
| М. |
за́кісле |
за́кіслах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
закі́сла
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| закі́сла |
- |
- |
закі́сленасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
закі́сленасць |
| Р. |
закі́сленасці |
| Д. |
закі́сленасці |
| В. |
закі́сленасць |
| Т. |
закі́сленасцю |
| М. |
закі́сленасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
закісле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
закісле́нне |
| Р. |
закісле́ння |
| Д. |
закісле́нню |
| В. |
закісле́нне |
| Т. |
закісле́ннем |
| М. |
закісле́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.