Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

раскіпяці́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. раскіпячу́ся раскіпяці́мся
2-я ас. раскіпяці́шся раскіпеціце́ся
3-я ас. раскіпяці́цца раскіпяця́цца
Прошлы час
м. раскіпяці́ўся раскіпяці́ліся
ж. раскіпяці́лася
н. раскіпяці́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час раскіпяці́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

раскіра́ка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. раскіра́ка раскіра́кі
Р. раскіра́кі раскіра́к
Д. раскіра́цы раскіра́кам
В. раскіра́ку раскіра́к
Т. раскіра́кай
раскіра́каю
раскіра́камі
М. раскіра́цы раскіра́ках

Крыніцы: krapivabr2012, tsblm1996.

раскіра́ка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. раскіра́ка раскіра́кі
Р. раскіра́кі раскіра́каў
Д. раскіра́ку раскіра́кам
В. раскіра́ку раскіра́каў
Т. раскіра́кам раскіра́камі
М. раскіра́ку раскіра́ках

Крыніцы: krapivabr2012, tsblm1996.

раскіра́чаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раскіра́чаны раскіра́чаная раскіра́чанае раскіра́чаныя
Р. раскіра́чанага раскіра́чанай
раскіра́чанае
раскіра́чанага раскіра́чаных
Д. раскіра́чанаму раскіра́чанай раскіра́чанаму раскіра́чаным
В. раскіра́чаны (неадуш.)
раскіра́чанага (адуш.)
раскіра́чаную раскіра́чанае раскіра́чаныя (неадуш.)
раскіра́чаных (адуш.)
Т. раскіра́чаным раскіра́чанай
раскіра́чанаю
раскіра́чаным раскіра́чанымі
М. раскіра́чаным раскіра́чанай раскіра́чаным раскіра́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

раскіра́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раскіра́чаны раскіра́чаная раскіра́чанае раскіра́чаныя
Р. раскіра́чанага раскіра́чанай
раскіра́чанае
раскіра́чанага раскіра́чаных
Д. раскіра́чанаму раскіра́чанай раскіра́чанаму раскіра́чаным
В. раскіра́чаны (неадуш.)
раскіра́чанага (адуш.)
раскіра́чаную раскіра́чанае раскіра́чаныя (неадуш.)
раскіра́чаных (адуш.)
Т. раскіра́чаным раскіра́чанай
раскіра́чанаю
раскіра́чаным раскіра́чанымі
М. раскіра́чаным раскіра́чанай раскіра́чаным раскіра́чаных

Кароткая форма: раскіра́чана.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

раскіра́чвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. раскіра́чваюся раскіра́чваемся
2-я ас. раскіра́чваешся раскіра́чваецеся
3-я ас. раскіра́чваецца раскіра́чваюцца
Прошлы час
м. раскіра́чваўся раскіра́чваліся
ж. раскіра́чвалася
н. раскіра́чвалася
Загадны лад
2-я ас. раскіра́чвайся раскіра́чвайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час раскіра́чваючыся

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

раскіра́чваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. раскіра́чваю раскіра́чваем
2-я ас. раскіра́чваеш раскіра́чваеце
3-я ас. раскіра́чвае раскіра́чваюць
Прошлы час
м. раскіра́чваў раскіра́чвалі
ж. раскіра́чвала
н. раскіра́чвала
Загадны лад
2-я ас. раскіра́чвай раскіра́чвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час раскіра́чваючы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996.

раскіра́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. раскіра́чка раскіра́чкі
Р. раскіра́чкі раскіра́чак
Д. раскіра́чцы раскіра́чкам
В. раскіра́чку раскіра́чак
Т. раскіра́чкай
раскіра́чкаю
раскіра́чкамі
М. раскіра́чцы раскіра́чках

Крыніцы: krapivabr2012.

раскіра́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. раскіра́чка раскіра́чкі
Р. раскіра́чкі раскіра́чак
Д. раскіра́чку раскіра́чкам
В. раскіра́чку раскіра́чак
Т. раскіра́чкам раскіра́чкамі
М. раскіра́чку раскіра́чках

Крыніцы: krapivabr2012.

раскіра́чыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. раскіра́чуся раскіра́чымся
2-я ас. раскіра́чышся раскіра́чыцеся
3-я ас. раскіра́чыцца раскіра́чацца
Прошлы час
м. раскіра́чыўся раскіра́чыліся
ж. раскіра́чылася
н. раскіра́чылася
Загадны лад
2-я ас. раскіра́чся раскіра́чцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час раскіра́чыўшыся

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.