раскіпяці́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскіпячу́ся |
раскіпяці́мся |
| 2-я ас. |
раскіпяці́шся |
раскіпеціце́ся |
| 3-я ас. |
раскіпяці́цца |
раскіпяця́цца |
| Прошлы час |
| м. |
раскіпяці́ўся |
раскіпяці́ліся |
| ж. |
раскіпяці́лася |
| н. |
раскіпяці́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
раскіпяці́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
раскіра́ка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раскіра́ка |
раскіра́кі |
| Р. |
раскіра́кі |
раскіра́к |
| Д. |
раскіра́цы |
раскіра́кам |
| В. |
раскіра́ку |
раскіра́к |
| Т. |
раскіра́кай раскіра́каю |
раскіра́камі |
| М. |
раскіра́цы |
раскіра́ках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
tsblm1996.
раскіра́ка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раскіра́ка |
раскіра́кі |
| Р. |
раскіра́кі |
раскіра́каў |
| Д. |
раскіра́ку |
раскіра́кам |
| В. |
раскіра́ку |
раскіра́каў |
| Т. |
раскіра́кам |
раскіра́камі |
| М. |
раскіра́ку |
раскіра́ках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
tsblm1996.
раскіра́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раскіра́чаны |
раскіра́чаная |
раскіра́чанае |
раскіра́чаныя |
| Р. |
раскіра́чанага |
раскіра́чанай раскіра́чанае |
раскіра́чанага |
раскіра́чаных |
| Д. |
раскіра́чанаму |
раскіра́чанай |
раскіра́чанаму |
раскіра́чаным |
| В. |
раскіра́чаны (неадуш.) раскіра́чанага (адуш.) |
раскіра́чаную |
раскіра́чанае |
раскіра́чаныя (неадуш.) раскіра́чаных (адуш.) |
| Т. |
раскіра́чаным |
раскіра́чанай раскіра́чанаю |
раскіра́чаным |
раскіра́чанымі |
| М. |
раскіра́чаным |
раскіра́чанай |
раскіра́чаным |
раскіра́чаных |
Кароткая форма: раскіра́чана.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
раскіра́чвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскіра́чваюся |
раскіра́чваемся |
| 2-я ас. |
раскіра́чваешся |
раскіра́чваецеся |
| 3-я ас. |
раскіра́чваецца |
раскіра́чваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
раскіра́чваўся |
раскіра́чваліся |
| ж. |
раскіра́чвалася |
| н. |
раскіра́чвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раскіра́чвайся |
раскіра́чвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
раскіра́чваючыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
раскіра́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскіра́чваю |
раскіра́чваем |
| 2-я ас. |
раскіра́чваеш |
раскіра́чваеце |
| 3-я ас. |
раскіра́чвае |
раскіра́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
раскіра́чваў |
раскіра́чвалі |
| ж. |
раскіра́чвала |
| н. |
раскіра́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раскіра́чвай |
раскіра́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
раскіра́чваючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996.
раскіра́чка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раскіра́чка |
раскіра́чкі |
| Р. |
раскіра́чкі |
раскіра́чак |
| Д. |
раскіра́чцы |
раскіра́чкам |
| В. |
раскіра́чку |
раскіра́чак |
| Т. |
раскіра́чкай раскіра́чкаю |
раскіра́чкамі |
| М. |
раскіра́чцы |
раскіра́чках |
Крыніцы:
krapivabr2012.
раскіра́чка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раскіра́чка |
раскіра́чкі |
| Р. |
раскіра́чкі |
раскіра́чак |
| Д. |
раскіра́чку |
раскіра́чкам |
| В. |
раскіра́чку |
раскіра́чак |
| Т. |
раскіра́чкам |
раскіра́чкамі |
| М. |
раскіра́чку |
раскіра́чках |
Крыніцы:
krapivabr2012.
раскіра́чыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскіра́чуся |
раскіра́чымся |
| 2-я ас. |
раскіра́чышся |
раскіра́чыцеся |
| 3-я ас. |
раскіра́чыцца |
раскіра́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
раскіра́чыўся |
раскіра́чыліся |
| ж. |
раскіра́чылася |
| н. |
раскіра́чылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раскіра́чся |
раскіра́чцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
раскіра́чыўшыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.