Verbum

анлайнавы слоўнік

дыа́рхны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дыа́рхны	дыа́рхная	дыа́рхнае	дыа́рхныя
Р.	дыа́рхнага	дыа́рхнай дыа́рхнае	дыа́рхнага	дыа́рхных
Д.	дыа́рхнаму	дыа́рхнай	дыа́рхнаму	дыа́рхным
В.	дыа́рхны (неадуш.) дыа́рхнага (адуш.)	дыа́рхную	дыа́рхнае	дыа́рхныя (неадуш.) дыа́рхных (адуш.)
Т.	дыа́рхным	дыа́рхнай дыа́рхнаю	дыа́рхным	дыа́рхнымі
М.	дыа́рхным	дыа́рхнай	дыа́рхным	дыа́рхных

Крыніцы: piskunou2012.

ды́б

часціца

Крыніцы: piskunou2012.

ды́б

выклічнік

Крыніцы: tsbm1984.

ды́ба

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

ды́ба

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
ды́ба	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

дыбазо́л

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Дыбалі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

ды́бам

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
ды́бам	-	-

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ды́банне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

ды́банькі

выклічнік

Крыніцы: piskunou2012.