адбатава́ць
‘шмат з'есці чаго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адбату́ю |
адбату́ем |
| 2-я ас. |
адбату́еш |
адбату́еце |
| 3-я ас. |
адбату́е |
адбату́юць |
| Прошлы час |
| м. |
адбатава́ў |
адбатава́лі |
| ж. |
адбатава́ла |
| н. |
адбатава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адбату́й |
адбату́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адбатава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
адбато́жыць
‘учыніць кару, пакараць, адлупіць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адбато́жу |
адбато́жым |
| 2-я ас. |
адбато́жыш |
адбато́жыце |
| 3-я ас. |
адбато́жыць |
адбато́жаць |
| Прошлы час |
| м. |
адбато́жыў |
адбато́жылі |
| ж. |
адбато́жыла |
| н. |
адбато́жыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адбато́ж |
адбато́жце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адбато́жыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
адбатэ́жыць
‘учыніць кару, пакараць, адлупіць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адбатэ́жу |
адбатэ́жым |
| 2-я ас. |
адбатэ́жыш |
адбатэ́жыце |
| 3-я ас. |
адбатэ́жыць |
адбатэ́жаць |
| Прошлы час |
| м. |
адбатэ́жыў |
адбатэ́жылі |
| ж. |
адбатэ́жыла |
| н. |
адбатэ́жыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адбатэ́ж |
адбатэ́жце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адбатэ́жыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
адба́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адба́ўка |
адба́ўкі |
| Р. |
адба́ўкі |
адба́вак |
| Д. |
адба́ўцы |
адба́ўкам |
| В. |
адба́ўку |
адба́ўкі |
| Т. |
адба́ўкай адба́ўкаю |
адба́ўкамі |
| М. |
адба́ўцы |
адба́ўках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адбаўле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адбаўле́нне |
| Р. |
адбаўле́ння |
| Д. |
адбаўле́нню |
| В. |
адбаўле́нне |
| Т. |
адбаўле́ннем |
| М. |
адбаўле́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996.
адба́ўлены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адба́ўлены |
адба́ўленая |
адба́ўленае |
адба́ўленыя |
| Р. |
адба́ўленага |
адба́ўленай адба́ўленае |
адба́ўленага |
адба́ўленых |
| Д. |
адба́ўленаму |
адба́ўленай |
адба́ўленаму |
адба́ўленым |
| В. |
адба́ўлены (неадуш.) адба́ўленага (адуш.) |
адба́ўленую |
адба́ўленае |
адба́ўленыя (неадуш.) адба́ўленых (адуш.) |
| Т. |
адба́ўленым |
адба́ўленай адба́ўленаю |
адба́ўленым |
адба́ўленымі |
| М. |
адба́ўленым |
адба́ўленай |
адба́ўленым |
адба́ўленых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
адба́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адба́ўлены |
адба́ўленая |
адба́ўленае |
адба́ўленыя |
| Р. |
адба́ўленага |
адба́ўленай адба́ўленае |
адба́ўленага |
адба́ўленых |
| Д. |
адба́ўленаму |
адба́ўленай |
адба́ўленаму |
адба́ўленым |
| В. |
адба́ўлены (неадуш.) адба́ўленага (адуш.) |
адба́ўленую |
адба́ўленае |
адба́ўленыя (неадуш.) адба́ўленых (адуш.) |
| Т. |
адба́ўленым |
адба́ўленай адба́ўленаю |
адба́ўленым |
адба́ўленымі |
| М. |
адба́ўленым |
адба́ўленай |
адба́ўленым |
адба́ўленых |
Кароткая форма: адба́ўлена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
адбаўля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
адбаўля́ецца |
адбаўля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
адбаўля́ўся |
адбаўля́ліся |
| ж. |
адбаўля́лася |
| н. |
адбаўля́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адбаўля́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адбаўля́ю |
адбаўля́ем |
| 2-я ас. |
адбаўля́еш |
адбаўля́еце |
| 3-я ас. |
адбаўля́е |
адбаўля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
адбаўля́ў |
адбаўля́лі |
| ж. |
адбаўля́ла |
| н. |
адбаўля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адбаўля́й |
адбаўля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адбаўля́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адбая́рвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адбая́рваюся |
адбая́рваемся |
| 2-я ас. |
адбая́рваешся |
адбая́рваецеся |
| 3-я ас. |
адбая́рваецца |
адбая́рваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
адбая́рваўся |
адбая́рваліся |
| ж. |
адбая́рвалася |
| н. |
адбая́рвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адбая́рвайся |
адбая́рвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адбая́рваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.