караце́йшы
прыметнік, якасны, вышэйшая cтупень параўнання
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
караце́йшы |
караце́йшая |
караце́йшае |
караце́йшыя |
| Р. |
караце́йшага |
караце́йшай караце́йшае |
караце́йшага |
караце́йшых |
| Д. |
караце́йшаму |
караце́йшай |
караце́йшаму |
караце́йшым |
| В. |
караце́йшы (неадуш.) караце́йшага (адуш.) |
караце́йшую |
караце́йшае |
караце́йшыя (неадуш.) караце́йшых (адуш.) |
| Т. |
караце́йшым |
караце́йшай караце́йшаю |
караце́йшым |
караце́йшымі |
| М. |
караце́йшым |
караце́йшай |
караце́йшым |
караце́йшых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
караце́лька
‘сорт морквы; жанр гумарэсак’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
караце́лька |
караце́лькі |
| Р. |
караце́лькі |
караце́лек |
| Д. |
караце́льцы |
караце́лькам |
| В. |
караце́льку |
караце́лькі |
| Т. |
караце́лькай караце́лькаю |
караце́лькамі |
| М. |
караце́льцы |
караце́льках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
караце́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
караце́е |
караце́юць |
| Прошлы час |
| м. |
караце́ў |
караце́лі |
| ж. |
караце́ла |
| н. |
караце́ла |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
караці́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
караці́н |
| Р. |
караці́ну |
| Д. |
караці́ну |
| В. |
караці́н |
| Т. |
караці́нам |
| М. |
караці́не |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
караціно́ід
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
караціно́ід |
| Р. |
караціно́іду |
| Д. |
караціно́іду |
| В. |
караціно́ід |
| Т. |
караціно́ідам |
| М. |
караціно́ідзе |
Крыніцы:
piskunou2012.
караці́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
карачу́ |
каро́цім |
| 2-я ас. |
каро́ціш |
каро́ціце |
| 3-я ас. |
каро́ціць |
каро́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
караці́ў |
караці́лі |
| ж. |
караці́ла |
| н. |
караці́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
караці́ |
караці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
каро́цячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Кара́цк
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Кара́цк |
| Р. |
Кара́цка |
| Д. |
Кара́цку |
| В. |
Кара́цк |
| Т. |
Кара́цкам |
| М. |
Кара́цку |
кара́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
кара́юся |
кара́емся |
| 2-я ас. |
кара́ешся |
кара́ецеся |
| 3-я ас. |
кара́ецца |
кара́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
кара́ўся |
кара́ліся |
| ж. |
кара́лася |
| н. |
кара́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
кара́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.