Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авджзклнотуфыэ
бвгдеёжзійклмнпрстуўфхцчшя

раскамплекто́ўванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. раскамплекто́ўванне
Р. раскамплекто́ўвання
Д. раскамплекто́ўванню
В. раскамплекто́ўванне
Т. раскамплекто́ўваннем
М. раскамплекто́ўванні

Крыніцы: piskunou2012.

раскамплекто́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. раскамплекто́ўваецца раскамплекто́ўваюцца
Прошлы час
м. раскамплекто́ўваўся раскамплекто́ўваліся
ж. раскамплекто́ўвалася
н. раскамплекто́ўвалася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

раскамплекто́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. раскамплекто́ўваю раскамплекто́ўваем
2-я ас. раскамплекто́ўваеш раскамплекто́ўваеце
3-я ас. раскамплекто́ўвае раскамплекто́ўваюць
Прошлы час
м. раскамплекто́ўваў раскамплекто́ўвалі
ж. раскамплекто́ўвала
н. раскамплекто́ўвала
Загадны лад
2-я ас. раскамплекто́ўвай раскамплекто́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час раскамплекто́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

раскамячы́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. раскаме́чыцца раскаме́чацца
Прошлы час
м. раскамячы́ўся раскамячы́ліся
ж. раскамячы́лася
н. раскамячы́лася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

раскамячы́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. раскамячу́ раскаме́чым
2-я ас. раскаме́чыш раскаме́чыце
3-я ас. раскаме́чыць раскаме́чаць
Прошлы час
м. раскамячы́ў раскамячы́лі
ж. раскамячы́ла
н. раскамячы́ла
Загадны лад
2-я ас. раскамячы́ раскамячы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час раскамячы́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

расканапа́ціцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. расканапа́ціцца расканапа́цяцца
Прошлы час
м. расканапа́ціўся расканапа́ціліся
ж. расканапа́цілася
н. расканапа́цілася

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

расканапа́ціць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. расканапа́чу расканапа́цім
2-я ас. расканапа́ціш расканапа́ціце
3-я ас. расканапа́ціць расканапа́цяць
Прошлы час
м. расканапа́ціў расканапа́цілі
ж. расканапа́ціла
н. расканапа́ціла
Загадны лад
2-я ас. расканапа́ць расканапа́цьце
Дзеепрыслоўе
прош. час расканапа́ціўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

расканапа́чаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. расканапа́чаны расканапа́чаная расканапа́чанае расканапа́чаныя
Р. расканапа́чанага расканапа́чанай
расканапа́чанае		 расканапа́чанага расканапа́чаных
Д. расканапа́чанаму расканапа́чанай расканапа́чанаму расканапа́чаным
В. расканапа́чаны (неадуш.)
расканапа́чанага (адуш.)		 расканапа́чаную расканапа́чанае расканапа́чаныя (неадуш.)
расканапа́чаных (адуш.)
Т. расканапа́чаным расканапа́чанай
расканапа́чанаю		 расканапа́чаным расканапа́чанымі
М. расканапа́чаным расканапа́чанай расканапа́чаным расканапа́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

расканапа́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. расканапа́чаны расканапа́чаная расканапа́чанае расканапа́чаныя
Р. расканапа́чанага расканапа́чанай
расканапа́чанае		 расканапа́чанага расканапа́чаных
Д. расканапа́чанаму расканапа́чанай расканапа́чанаму расканапа́чаным
В. расканапа́чаны (неадуш.)
расканапа́чанага (адуш.)		 расканапа́чаную расканапа́чанае расканапа́чаныя (неадуш.)
расканапа́чаных (адуш.)
Т. расканапа́чаным расканапа́чанай
расканапа́чанаю		 расканапа́чаным расканапа́чанымі
М. расканапа́чаным расканапа́чанай расканапа́чаным расканапа́чаных

Кароткая форма: расканапа́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

расканапа́чванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. расканапа́чванне
Р. расканапа́чвання
Д. расканапа́чванню
В. расканапа́чванне
Т. расканапа́чваннем
М. расканапа́чванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.