Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

каранізава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. каранізу́ю каранізу́ем
2-я ас. каранізу́еш каранізу́еце
3-я ас. каранізу́е каранізу́юць
Прошлы час
м. каранізава́ў каранізава́лі
ж. каранізава́ла
н. каранізава́ла
Загадны лад
2-я ас. каранізу́й каранізу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час каранізу́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012.

каранізава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. каранізу́ю каранізу́ем
2-я ас. каранізу́еш каранізу́еце
3-я ас. каранізу́е каранізу́юць
Прошлы час
м. каранізава́ў каранізава́лі
ж. каранізава́ла
н. каранізава́ла
Загадны лад
2-я ас. каранізу́й каранізу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час каранізава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012.

караніза́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. караніза́цыя
Р. караніза́цыі
Д. караніза́цыі
В. караніза́цыю
Т. караніза́цыяй
караніза́цыяю
М. караніза́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Каранікі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Каранікі́
Р. Караніко́ў
Д. Караніка́м
В. Каранікі́
Т. Караніка́мі
М. Караніка́х

карані́сты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карані́сты карані́стая карані́стае карані́стыя
Р. карані́стага карані́стай
карані́стае		 карані́стага карані́стых
Д. карані́стаму карані́стай карані́стаму карані́стым
В. карані́сты (неадуш.)
карані́стага (адуш.)		 карані́стую карані́стае карані́стыя (неадуш.)
карані́стых (адуш.)
Т. карані́стым карані́стай
карані́стаю		 карані́стым карані́стымі
М. карані́стым карані́стай карані́стым карані́стых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

карані́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. карані́цца караня́цца
Прошлы час
м. карані́ўся карані́ліся
ж. карані́лася
н. карані́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карані́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карані́чны карані́чная карані́чнае карані́чныя
Р. карані́чнага карані́чнай
карані́чнае		 карані́чнага карані́чных
Д. карані́чнаму карані́чнай карані́чнаму карані́чным
В. карані́чны (неадуш.)
карані́чнага (адуш.)		 карані́чную карані́чнае карані́чныя (неадуш.)
карані́чных (адуш.)
Т. карані́чным карані́чнай
карані́чнаю		 карані́чным карані́чнымі
М. карані́чным карані́чнай карані́чным карані́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Карані́шацы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Карані́шацы
Р. Карані́шац
Карані́шацаў
Д. Карані́шацам
В. Карані́шацы
Т. Карані́шацамі
М. Карані́шацах

Кара́нная

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
ж.
Н. Кара́нная
Р. Кара́ннай
Д. Кара́ннай
В. Кара́нную
Т. Кара́ннай
Кара́ннаю
М. Кара́ннай

кара́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. кара́нне
Р. кара́ння
Д. кара́нню
В. кара́нне
Т. кара́ннем
М. кара́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.