Каранікі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Каранікі́
Р. Караніко́ў
Д. Караніка́м
В. Каранікі́
Т. Караніка́мі
М. Караніка́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)