адцітро́ўваць
‘вымяраць канцэнтрацыю раствору ў хімічным аналізе’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адцітро́ўваю |
адцітро́ўваем |
| 2-я ас. |
адцітро́ўваеш |
адцітро́ўваеце |
| 3-я ас. |
адцітро́ўвае |
адцітро́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
адцітро́ўваў |
адцітро́ўвалі |
| ж. |
адцітро́ўвала |
| н. |
адцітро́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адцітро́ўвай |
адцітро́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адцітро́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
адцмы́гнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адцмы́гну |
адцмы́гнем |
| 2-я ас. |
адцмы́гнеш |
адцмы́гнеце |
| 3-я ас. |
адцмы́гне |
адцмы́гнуць |
| Прошлы час |
| м. |
адцмы́гнуў |
адцмы́гнулі |
| ж. |
адцмы́гнула |
| н. |
адцмы́гнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адцмы́гні |
адцмы́гніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адцмы́гнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
адцура́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адцура́льнік |
адцура́льнікі |
| Р. |
адцура́льніка |
адцура́льнікаў |
| Д. |
адцура́льніку |
адцура́льнікам |
| В. |
адцура́льніка |
адцура́льнікаў |
| Т. |
адцура́льнікам |
адцура́льнікамі |
| М. |
адцура́льніку |
адцура́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
адцура́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адцура́нне |
| Р. |
адцура́ння |
| Д. |
адцура́нню |
| В. |
адцура́нне |
| Т. |
адцура́ннем |
| М. |
адцура́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
адцура́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адцура́ны |
адцура́ная |
адцура́нае |
адцура́ныя |
| Р. |
адцура́нага |
адцура́най адцура́нае |
адцура́нага |
адцура́ных |
| Д. |
адцура́наму |
адцура́най |
адцура́наму |
адцура́ным |
| В. |
адцура́ны (неадуш.) адцура́нага (адуш.) |
адцура́ную |
адцура́нае |
адцура́ныя (неадуш.) адцура́ных (адуш.) |
| Т. |
адцура́ным |
адцура́най адцура́наю |
адцура́ным |
адцура́нымі |
| М. |
адцура́ным |
адцура́най |
адцура́ным |
адцура́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
адцура́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адцура́юся |
адцура́емся |
| 2-я ас. |
адцура́ешся |
адцура́ецеся |
| 3-я ас. |
адцура́ецца |
адцура́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
адцура́ўся |
адцура́ліся |
| ж. |
адцура́лася |
| н. |
адцура́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адцура́йся |
адцура́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адцура́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адцура́ць
‘канфіскаваць, адымаць што-небудзь; адмаўляцца ад каго-небудзь, чаго-небудзь, выракацца каго-небудзь, чаго-небудзь; наводзіць страх на каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адцура́ю |
адцура́ем |
| 2-я ас. |
адцура́еш |
адцура́еце |
| 3-я ас. |
адцура́е |
адцура́юць |
| Прошлы час |
| м. |
адцура́ў |
адцура́лі |
| ж. |
адцура́ла |
| н. |
адцура́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адцура́й |
адцура́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адцура́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
адцу́рвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адцу́рваюся |
адцу́рваемся |
| 2-я ас. |
адцу́рваешся |
адцу́рваецеся |
| 3-я ас. |
адцу́рваецца |
адцу́рваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
адцу́рваўся |
адцу́рваліся |
| ж. |
адцу́рвалася |
| н. |
адцу́рвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адцу́рвайся |
адцу́рвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адцу́рваючыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
адцуры́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
адцуры́цца |
адцура́цца |
| Прошлы час |
| м. |
адцуры́ўся |
адцуры́ліся |
| ж. |
адцуры́лася |
| н. |
адцуры́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адцуры́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.