залю́каны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
залю́каны |
залю́каная |
залю́канае |
залю́каныя |
| Р. |
залю́канага |
залю́канай залю́канае |
залю́канага |
залю́каных |
| Д. |
залю́канаму |
залю́канай |
залю́канаму |
залю́каным |
| В. |
залю́каны (неадуш.) залю́канага (адуш.) |
залю́каную |
залю́канае |
залю́каныя (неадуш.) залю́каных (адуш.) |
| Т. |
залю́каным |
залю́канай залю́канаю |
залю́каным |
залю́канымі |
| М. |
залю́каным |
залю́канай |
залю́каным |
залю́каных |
Крыніцы:
piskunou2012.
залю́кацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
залю́каюся |
залю́каемся |
| 2-я ас. |
залю́каешся |
залю́каецеся |
| 3-я ас. |
залю́каецца |
залю́каюцца |
| Прошлы час |
| м. |
залю́каўся |
залю́каліся |
| ж. |
залю́калася |
| н. |
залю́калася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
залю́кайся |
залю́кайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
залю́каўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
залю́каць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
залю́каю |
залю́каем |
| 2-я ас. |
залю́каеш |
залю́каеце |
| 3-я ас. |
залю́кае |
залю́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
залю́каў |
залю́калі |
| ж. |
залю́кала |
| н. |
залю́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
залю́кай |
залю́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
залю́каўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
залюля́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
залюля́ны |
залюля́ная |
залюля́нае |
залюля́ныя |
| Р. |
залюля́нага |
залюля́най залюля́нае |
залюля́нага |
залюля́ных |
| Д. |
залюля́наму |
залюля́най |
залюля́наму |
залюля́ным |
| В. |
залюля́ны (неадуш.) залюля́нага (адуш.) |
залюля́ную |
залюля́нае |
залюля́ныя (неадуш.) залюля́ных (адуш.) |
| Т. |
залюля́ным |
залюля́най залюля́наю |
залюля́ным |
залюля́нымі |
| М. |
залюля́ным |
залюля́най |
залюля́ным |
залюля́ных |
Кароткая форма: залюля́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
залюля́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
залюля́юся |
залюля́емся |
| 2-я ас. |
залюля́ешся |
залюля́ецеся |
| 3-я ас. |
залюля́ецца |
залюля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
залюля́ўся |
залюля́ліся |
| ж. |
залюля́лася |
| н. |
залюля́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
залюля́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
залюля́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
залюля́ю |
залюля́ем |
| 2-я ас. |
залюля́еш |
залюля́еце |
| 3-я ас. |
залюля́е |
залюля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
залюля́ў |
залюля́лі |
| ж. |
залюля́ла |
| н. |
залюля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
залюля́й |
залюля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
залюля́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
залютава́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
залюту́ю |
залюту́ем |
| 2-я ас. |
залюту́еш |
залюту́еце |
| 3-я ас. |
залюту́е |
залюту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
залютава́ў |
залютава́лі |
| ж. |
залютава́ла |
| н. |
залютава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
залюту́й |
залюту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
залютава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Залю́цічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Залю́цічы |
| Р. |
Залю́ціч Залю́цічаў |
| Д. |
Залю́цічам |
| В. |
Залю́цічы |
| Т. |
Залю́цічамі |
| М. |
Залю́цічах |
заляга́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заляга́нне |
заляга́нні |
| Р. |
заляга́ння |
заляга́нняў |
| Д. |
заляга́нню |
заляга́нням |
| В. |
заляга́нне |
заляга́нні |
| Т. |
заляга́ннем |
заляга́ннямі |
| М. |
заляга́нні |
заляга́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.