Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авджзклнотуфыэ
абгджійклмнпрстхцчшя

руплі́вец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. руплі́вец руплі́ўцы
Р. руплі́ўца руплі́ўцаў
Д. руплі́ўцу руплі́ўцам
В. руплі́ўца руплі́ўцаў
Т. руплі́ўцам руплі́ўцамі
М. руплі́ўцу руплі́ўцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

руплі́віца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. руплі́віца руплі́віцы
Р. руплі́віцы руплі́віц
Д. руплі́віцы руплі́віцам
В. руплі́віцу руплі́віц
Т. руплі́віцай
руплі́віцаю		 руплі́віцамі
М. руплі́віцы руплі́віцах

Крыніцы: piskunou2012.

руплі́віцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. руплі́ўлюся руплі́вімся
2-я ас. руплі́вішся руплі́віцеся
3-я ас. руплі́віцца руплі́вяцца
Прошлы час
м. руплі́віўся руплі́віліся
ж. руплі́вілася
н. руплі́вілася
Загадны лад
2-я ас. руплі́ўся руплі́ўцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час руплі́вячыся

Крыніцы: piskunou2012.

руплі́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. руплі́вы руплі́вая руплі́вае руплі́выя
Р. руплі́вага руплі́вай
руплі́вае		 руплі́вага руплі́вых
Д. руплі́ваму руплі́вай руплі́ваму руплі́вым
В. руплі́вы (неадуш.)
руплі́вага (адуш.)		 руплі́вую руплі́вае руплі́выя (неадуш.)
руплі́вых (адуш.)
Т. руплі́вым руплі́вай
руплі́ваю		 руплі́вым руплі́вымі
М. руплі́вым руплі́вай руплі́вым руплі́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

руплі́ўка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. руплі́ўка руплі́ўкі
Р. руплі́ўкі руплі́вак
Д. руплі́ўцы руплі́ўкам
В. руплі́ўку руплі́вак
Т. руплі́ўкай
руплі́ўкаю		 руплі́ўкамі
М. руплі́ўцы руплі́ўках

Крыніцы: piskunou2012.

ру́пна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
ру́пна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

ру́пнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. ру́пнасць
Р. ру́пнасці
Д. ру́пнасці
В. ру́пнасць
Т. ру́пнасцю
М. ру́пнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ру́пненька

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ру́пненька - -

Крыніцы: piskunou2012.

ру́пнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ру́пнік ру́пнікі
Р. ру́пніка ру́пнікаў
Д. ру́пніку ру́пнікам
В. ру́пніка ру́пнікаў
Т. ру́пнікам ру́пнікамі
М. ру́пніку ру́пніках

Крыніцы: piskunou2012.

ру́пніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ру́пніца ру́пніцы
Р. ру́пніцы ру́пніц
Д. ру́пніцы ру́пніцам
В. ру́пніцу ру́пніц
Т. ру́пніцай
ру́пніцаю		 ру́пніцамі
М. ру́пніцы ру́пніцах

Крыніцы: piskunou2012.