адурма́ніць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адурма́ню |
адурма́нім |
| 2-я ас. |
адурма́ніш |
адурма́ніце |
| 3-я ас. |
адурма́ніць |
адурма́няць |
| Прошлы час |
| м. |
адурма́ніў |
адурма́нілі |
| ж. |
адурма́ніла |
| н. |
адурма́ніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адурма́нь |
адурма́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адурма́ніўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адурма́ньванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адурма́ньванне |
| Р. |
адурма́ньвання |
| Д. |
адурма́ньванню |
| В. |
адурма́ньванне |
| Т. |
адурма́ньваннем |
| М. |
адурма́ньванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адурма́ньвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адурма́ньваюся |
адурма́ньваемся |
| 2-я ас. |
адурма́ньваешся |
адурма́ньваецеся |
| 3-я ас. |
адурма́ньваецца |
адурма́ньваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
адурма́ньваўся |
адурма́ньваліся |
| ж. |
адурма́ньвалася |
| н. |
адурма́ньвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адурма́ньвайся |
адурма́ньвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адурма́ньваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адурма́ньваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адурма́ньваю |
адурма́ньваем |
| 2-я ас. |
адурма́ньваеш |
адурма́ньваеце |
| 3-я ас. |
адурма́ньвае |
адурма́ньваюць |
| Прошлы час |
| м. |
адурма́ньваў |
адурма́ньвалі |
| ж. |
адурма́ньвала |
| н. |
адурма́ньвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адурма́ньвай |
адурма́ньвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адурма́ньваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адурне́лы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адурне́лы |
адурне́лая |
адурне́лае |
адурне́лыя |
| Р. |
адурне́лага |
адурне́лай адурне́лае |
адурне́лага |
адурне́лых |
| Д. |
адурне́ламу |
адурне́лай |
адурне́ламу |
адурне́лым |
| В. |
адурне́лы (неадуш.) адурне́лага (адуш.) |
адурне́лую |
адурне́лае |
адурне́лыя (неадуш.) адурне́лых (адуш.) |
| Т. |
адурне́лым |
адурне́лай адурне́лаю |
адурне́лым |
адурне́лымі |
| М. |
адурне́лым |
адурне́лай |
адурне́лым |
адурне́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адурне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адурне́нне |
| Р. |
адурне́ння |
| Д. |
адурне́нню |
| В. |
адурне́нне |
| Т. |
адурне́ннем |
| М. |
адурне́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
аду́рнены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аду́рнены |
аду́рненая |
аду́рненае |
аду́рненыя |
| Р. |
аду́рненага |
аду́рненай аду́рненае |
аду́рненага |
аду́рненых |
| Д. |
аду́рненаму |
аду́рненай |
аду́рненаму |
аду́рненым |
| В. |
аду́рнены (неадуш.) аду́рненага (адуш.) |
аду́рненую |
аду́рненае |
аду́рненыя (неадуш.) аду́рненых (адуш.) |
| Т. |
аду́рненым |
аду́рненай аду́рненаю |
аду́рненым |
аду́рненымі |
| М. |
аду́рненым |
аду́рненай |
аду́рненым |
аду́рненых |
Крыніцы:
piskunou2012.
адурне́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адурне́ю |
адурне́ем |
| 2-я ас. |
адурне́еш |
адурне́еце |
| 3-я ас. |
адурне́е |
адурне́юць |
| Прошлы час |
| м. |
адурне́ў |
адурне́лі |
| ж. |
адурне́ла |
| н. |
адурне́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адурне́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.