канюхо́ўства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| канюхо́ўства | |
| канюхо́ўства | |
| канюхо́ўству | |
| канюхо́ўства | |
| канюхо́ўствам | |
| канюхо́ўстве |
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
СкарачэнніКаню́цічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Каню́цічы | |
| Каню́ціч Каню́цічаў |
|
| Каню́цічам | |
| Каню́цічы | |
| Каню́цічамі | |
| Каню́цічах |
Канюша́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Канюша́ны | |
| Канюша́н Канюша́наў |
|
| Канюша́нам | |
| Канюша́ны | |
| Канюша́намі | |
| Канюша́нах |
Каню́шаўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Каню́шаўшчына | |
| Каню́шаўшчыны | |
| Каню́шаўшчыне | |
| Каню́шаўшчыну | |
| Каню́шаўшчынай Каню́шаўшчынаю |
|
| Каню́шаўшчыне |
каню́шневы
прыметнік, адносны
| каню́шневы | каню́шневая | каню́шневае | каню́шневыя | |
| каню́шневага | каню́шневай каню́шневае |
каню́шневага | каню́шневых | |
| каню́шневаму | каню́шневай | каню́шневаму | каню́шневым | |
| каню́шневы ( каню́шневага ( |
каню́шневую | каню́шневае | каню́шневыя ( каню́шневых ( |
|
| каню́шневым | каню́шневай каню́шневаю |
каню́шневым | каню́шневымі | |
| каню́шневым | каню́шневай | каню́шневым | каню́шневых | |
Крыніцы:
каню́шнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| каню́шнік | каню́шнікі | |
| каню́шніка | каню́шнікаў | |
| каню́шніку | каню́шнікам | |
| каню́шніка | каню́шнікаў | |
| каню́шнікам | каню́шнікамі | |
| каню́шніку | каню́шніках |
Крыніцы:
каню́шня
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| каню́шня | каню́шні | |
| каню́шні | каню́шань каню́шняў |
|
| каню́шні | каню́шням | |
| каню́шню | каню́шні | |
| каню́шняй каню́шняю |
каню́шнямі | |
| каню́шні | каню́шнях |
Крыніцы:
Канюшо́ўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Канюшо́ўшчына | |
| Канюшо́ўшчыны | |
| Канюшо́ўшчыне | |
| Канюшо́ўшчыну | |
| Канюшо́ўшчынай Канюшо́ўшчынаю |
|
| Канюшо́ўшчыне |
каню́шы
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| каню́шы | каню́шыя | |
| каню́шага | каню́шых | |
| каню́шаму | каню́шым | |
| каню́шага | каню́шых | |
| каню́шым | каню́шымі | |
| каню́шым | каню́шых |
Крыніцы:
канюшы́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| канюшы́на | |
| канюшы́ны | |
| канюшы́не | |
| канюшы́ну | |
| канюшы́най канюшы́наю |
|
| канюшы́не |
Крыніцы: