Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

вы́гнаіць

‘угнаіць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́гнаю вы́гнаім
2-я ас. вы́гнаіш вы́гнаіце
3-я ас. вы́гнаіць вы́гнаяць
Прошлы час
м. вы́гнаіў вы́гнаілі
ж. вы́гнаіла
н. вы́гнаіла
Загадны лад
2-я ас. вы́гнай вы́гнайце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́гнаіўшы

Крыніцы: piskunou2012.

выгна́нец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. выгна́нец выгна́нцы
Р. выгна́нца выгна́нцаў
Д. выгна́нцу выгна́нцам
В. выгна́нца выгна́нцаў
Т. выгна́нцам выгна́нцамі
М. выгна́нцу выгна́нцах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

выгна́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. выгна́нка выгна́нкі
Р. выгна́нкі выгна́нак
Д. выгна́нцы выгна́нкам
В. выгна́нку выгна́нак
Т. выгна́нкай
выгна́нкаю		 выгна́нкамі
М. выгна́нцы выгна́нках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Вы́гнанка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Вы́гнанка
Р. Вы́гнанкі
Д. Вы́гнанцы
В. Вы́гнанку
Т. Вы́гнанкай
Вы́гнанкаю
М. Вы́гнанцы

выгна́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. выгна́нне
Р. выгна́ння
Д. выгна́нню
В. выгна́нне
Т. выгна́ннем
М. выгна́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

выгна́ннік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. выгна́ннік выгна́ннікі
Р. выгна́нніка выгна́ннікаў
Д. выгна́нніку выгна́ннікам
В. выгна́нніка выгна́ннікаў
Т. выгна́ннікам выгна́ннікамі
М. выгна́нніку выгна́нніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

выгна́нніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. выгна́нніца выгна́нніцы
Р. выгна́нніцы выгна́нніц
Д. выгна́нніцы выгна́нніцам
В. выгна́нніцу выгна́нніц
Т. выгна́нніцай
выгна́нніцаю		 выгна́нніцамі
М. выгна́нніцы выгна́нніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

выгна́нніцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. выгна́нніцкі выгна́нніцкая выгна́нніцкае выгна́нніцкія
Р. выгна́нніцкага выгна́нніцкай
выгна́нніцкае		 выгна́нніцкага выгна́нніцкіх
Д. выгна́нніцкаму выгна́нніцкай выгна́нніцкаму выгна́нніцкім
В. выгна́нніцкі (неадуш.)
выгна́нніцкага (адуш.)		 выгна́нніцкую выгна́нніцкае выгна́нніцкія (неадуш.)
выгна́нніцкіх (адуш.)
Т. выгна́нніцкім выгна́нніцкай
выгна́нніцкаю		 выгна́нніцкім выгна́нніцкімі
М. выгна́нніцкім выгна́нніцкай выгна́нніцкім выгна́нніцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

выгна́нніцтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. выгна́нніцтва
Р. выгна́нніцтва
Д. выгна́нніцтву
В. выгна́нніцтва
Т. выгна́нніцтвам
М. выгна́нніцтве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

выгна́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. выгна́нскі выгна́нская выгна́нскае выгна́нскія
Р. выгна́нскага выгна́нскай
выгна́нскае		 выгна́нскага выгна́нскіх
Д. выгна́нскаму выгна́нскай выгна́нскаму выгна́нскім
В. выгна́нскі (неадуш.)
выгна́нскага (адуш.)		 выгна́нскую выгна́нскае выгна́нскія (неадуш.)
выгна́нскіх (адуш.)
Т. выгна́нскім выгна́нскай
выгна́нскаю		 выгна́нскім выгна́нскімі
М. выгна́нскім выгна́нскай выгна́нскім выгна́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.