выгна́нніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| выгна́нніцтва | |
| выгна́нніцтва | |
| выгна́нніцтву | |
| выгна́нніцтва | |
| выгна́нніцтвам | |
| выгна́нніцтве |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)