абсу́рдны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абсу́рдны |
абсу́рдная |
абсу́рднае |
абсу́рдныя |
| Р. |
абсу́рднага |
абсу́рднай абсу́рднае |
абсу́рднага |
абсу́рдных |
| Д. |
абсу́рднаму |
абсу́рднай |
абсу́рднаму |
абсу́рдным |
| В. |
абсу́рдны (неадуш.) абсу́рднага (адуш.) |
абсу́рдную |
абсу́рднае |
абсу́рдныя (неадуш.) абсу́рдных (адуш.) |
| Т. |
абсу́рдным |
абсу́рднай абсу́рднаю |
абсу́рдным |
абсу́рднымі |
| М. |
абсу́рдным |
абсу́рднай |
абсу́рдным |
абсу́рдных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
абсурды́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
абсурды́зм |
| Р. |
абсурды́зму |
| Д. |
абсурды́зму |
| В. |
абсурды́зм |
| Т. |
абсурды́змам |
| М. |
абсурды́зме |
Крыніцы:
piskunou2012.
абсуча́сненасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
абсуча́сненасць |
| Р. |
абсуча́сненасці |
| Д. |
абсуча́сненасці |
| В. |
абсуча́сненасць |
| Т. |
абсуча́сненасцю |
| М. |
абсуча́сненасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
абсуча́снены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абсуча́снены |
абсуча́сненая |
абсуча́сненае |
абсуча́сненыя |
| Р. |
абсуча́сненага |
абсуча́сненай абсуча́сненае |
абсуча́сненага |
абсуча́сненых |
| Д. |
абсуча́сненаму |
абсуча́сненай |
абсуча́сненаму |
абсуча́сненым |
| В. |
абсуча́снены (неадуш.) абсуча́сненага (адуш.) |
абсуча́сненую |
абсуча́сненае |
абсуча́сненыя (неадуш.) абсуча́сненых (адуш.) |
| Т. |
абсуча́сненым |
абсуча́сненай абсуча́сненаю |
абсуча́сненым |
абсуча́сненымі |
| М. |
абсуча́сненым |
абсуча́сненай |
абсуча́сненым |
абсуча́сненых |
Крыніцы:
piskunou2012.
абсуча́сніваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абсуча́сніваю |
абсуча́сніваем |
| 2-я ас. |
абсуча́сніваеш |
абсуча́сніваеце |
| 3-я ас. |
абсуча́снівае |
абсуча́сніваюць |
| Прошлы час |
| м. |
абсуча́сніваў |
абсуча́снівалі |
| ж. |
абсуча́снівала |
| н. |
абсуча́снівала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
абсуча́снівай |
абсуча́снівайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
абсуча́сніваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
абсуча́сніць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абсуча́сню |
абсуча́снім |
| 2-я ас. |
абсуча́сніш |
абсуча́сніце |
| 3-я ас. |
абсуча́сніць |
абсуча́сняць |
| Прошлы час |
| м. |
абсуча́сніў |
абсуча́снілі |
| ж. |
абсуча́сніла |
| н. |
абсуча́сніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
абсуча́сні |
абсуча́сніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
абсуча́сніўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
абсу́шаны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абсу́шаны |
абсу́шаная |
абсу́шанае |
абсу́шаныя |
| Р. |
абсу́шанага |
абсу́шанай абсу́шанае |
абсу́шанага |
абсу́шаных |
| Д. |
абсу́шанаму |
абсу́шанай |
абсу́шанаму |
абсу́шаным |
| В. |
абсу́шаны (неадуш.) абсу́шанага (адуш.) |
абсу́шаную |
абсу́шанае |
абсу́шаныя (неадуш.) абсу́шаных (адуш.) |
| Т. |
абсу́шаным |
абсу́шанай абсу́шанаю |
абсу́шаным |
абсу́шанымі |
| М. |
абсу́шаным |
абсу́шанай |
абсу́шаным |
абсу́шаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
абсу́шаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абсу́шаны |
абсу́шаная |
абсу́шанае |
абсу́шаныя |
| Р. |
абсу́шанага |
абсу́шанай абсу́шанае |
абсу́шанага |
абсу́шаных |
| Д. |
абсу́шанаму |
абсу́шанай |
абсу́шанаму |
абсу́шаным |
| В. |
абсу́шаны (неадуш.) абсу́шанага (адуш.) |
абсу́шаную |
абсу́шанае |
абсу́шаныя (неадуш.) абсу́шаных (адуш.) |
| Т. |
абсу́шаным |
абсу́шанай абсу́шанаю |
абсу́шаным |
абсу́шанымі |
| М. |
абсу́шаным |
абсу́шанай |
абсу́шаным |
абсу́шаных |
Кароткая форма: абсу́шана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.