карача́евец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карача́евец |
карача́еўцы |
| Р. |
карача́еўца |
карача́еўцаў |
| Д. |
карача́еўцу |
карача́еўцам |
| В. |
карача́еўца |
карача́еўцаў |
| Т. |
карача́еўцам |
карача́еўцамі |
| М. |
карача́еўцу |
карача́еўцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карача́еўка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
карача́еўка |
карача́еўкі |
| Р. |
карача́еўкі |
карача́евак |
| Д. |
карача́еўцы |
карача́еўкам |
| В. |
карача́еўку |
карача́евак |
| Т. |
карача́еўкай карача́еўкаю |
карача́еўкамі |
| М. |
карача́еўцы |
карача́еўках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
карача́еўскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
карача́еўскі |
карача́еўская |
карача́еўскае |
карача́еўскія |
| Р. |
карача́еўскага |
карача́еўскай карача́еўскае |
карача́еўскага |
карача́еўскіх |
| Д. |
карача́еўскаму |
карача́еўскай |
карача́еўскаму |
карача́еўскім |
| В. |
карача́еўскі (неадуш.) карача́еўскага (адуш.) |
карача́еўскую |
карача́еўскае |
карача́еўскія (неадуш.) карача́еўскіх (адуш.) |
| Т. |
карача́еўскім |
карача́еўскай карача́еўскаю |
карача́еўскім |
карача́еўскімі |
| М. |
карача́еўскім |
карача́еўскай |
карача́еўскім |
карача́еўскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кара́чка
‘прадстаўніца каракскай народнасці’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кара́чка |
кара́чкі |
| Р. |
кара́чкі |
кара́чак |
| Д. |
кара́чцы |
кара́чкам |
| В. |
кара́чку |
кара́чак |
| Т. |
кара́чкай кара́чкаю |
кара́чкамі |
| М. |
кара́чцы |
кара́чках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кара́чкі
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
кара́чкі |
| Р. |
кара́чак |
| Д. |
кара́чкам |
| В. |
кара́чкі |
| Т. |
кара́чкамі |
| М. |
кара́чках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Карачо́ўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Карачо́ўшчына |
| Р. |
Карачо́ўшчыны |
| Д. |
Карачо́ўшчыне |
| В. |
Карачо́ўшчыну |
| Т. |
Карачо́ўшчынай Карачо́ўшчынаю |
| М. |
Карачо́ўшчыне |
Карачуны́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Карачуны́ |
| Р. |
Карачуно́ў |
| Д. |
Карачуна́м |
| В. |
Карачуны́ |
| Т. |
Карачуна́мі |
| М. |
Карачуна́х |
Кара́чына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Кара́чына |
| Р. |
Кара́чына |
| Д. |
Кара́чыну |
| В. |
Кара́чына |
| Т. |
Кара́чынам |
| М. |
Кара́чыне |