Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

умо́ўны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. умо́ўны умо́ўная умо́ўнае умо́ўныя
Р. умо́ўнага умо́ўнай
умо́ўнае		 умо́ўнага умо́ўных
Д. умо́ўнаму умо́ўнай умо́ўнаму умо́ўным
В. умо́ўны (неадуш.)
умо́ўнага (адуш.)		 умо́ўную умо́ўнае умо́ўныя (неадуш.)
умо́ўных (адуш.)
Т. умо́ўным умо́ўнай
умо́ўнаю		 умо́ўным умо́ўнымі
М. умо́ўным умо́ўнай умо́ўным умо́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

умо́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. умо́ўны умо́ўная умо́ўнае умо́ўныя
Р. умо́ўнага умо́ўнай
умо́ўнае		 умо́ўнага умо́ўных
Д. умо́ўнаму умо́ўнай умо́ўнаму умо́ўным
В. умо́ўны (неадуш.)
умо́ўнага (адуш.)		 умо́ўную умо́ўнае умо́ўныя (неадуш.)
умо́ўных (адуш.)
Т. умо́ўным умо́ўнай
умо́ўнаю		 умо́ўным умо́ўнымі
М. умо́ўным умо́ўнай умо́ўным умо́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

умо́ўчаны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. умо́ўчаны умо́ўчаная умо́ўчанае умо́ўчаныя
Р. умо́ўчанага умо́ўчанай
умо́ўчанае		 умо́ўчанага умо́ўчаных
Д. умо́ўчанаму умо́ўчанай умо́ўчанаму умо́ўчаным
В. умо́ўчаны (неадуш.)
умо́ўчанага (адуш.)		 умо́ўчаную умо́ўчанае умо́ўчаныя (неадуш.)
умо́ўчаных (адуш.)
Т. умо́ўчаным умо́ўчанай
умо́ўчанаю		 умо́ўчаным умо́ўчанымі
М. умо́ўчаным умо́ўчанай умо́ўчаным умо́ўчаных

Крыніцы: piskunou2012.

умо́ўчаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. умо́ўчаны умо́ўчаная умо́ўчанае умо́ўчаныя
Р. умо́ўчанага умо́ўчанай
умо́ўчанае		 умо́ўчанага умо́ўчаных
Д. умо́ўчанаму умо́ўчанай умо́ўчанаму умо́ўчаным
В. умо́ўчаны (неадуш.)
умо́ўчанага (адуш.)		 умо́ўчаную умо́ўчанае умо́ўчаныя (неадуш.)
умо́ўчаных (адуш.)
Т. умо́ўчаным умо́ўчанай
умо́ўчанаю		 умо́ўчаным умо́ўчанымі
М. умо́ўчаным умо́ўчанай умо́ўчаным умо́ўчаных

Крыніцы: piskunou2012.

умо́ўчаць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. умо́ўчу умо́ўчым
2-я ас. умо́ўчыш умо́ўчыце
3-я ас. умо́ўчыць умо́ўчаць
Прошлы час
м. умо́ўчаў умо́ўчалі
ж. умо́ўчала
н. умо́ўчала
Загадны лад
2-я ас. умо́ўчы умо́ўчыце
Дзеепрыслоўе
прош. час умо́ўчаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

умо́ўчванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. умо́ўчванне
Р. умо́ўчвання
Д. умо́ўчванню
В. умо́ўчванне
Т. умо́ўчваннем
М. умо́ўчванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

умо́ўчваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. умо́ўчваю умо́ўчваем
2-я ас. умо́ўчваеш умо́ўчваеце
3-я ас. умо́ўчвае умо́ўчваюць
Прошлы час
м. умо́ўчваў умо́ўчвалі
ж. умо́ўчвала
н. умо́ўчвала
Загадны лад
2-я ас. умо́ўчвай умо́ўчвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час умо́ўчваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

умо́ўчка

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
умо́ўчка - -

Крыніцы: piskunou2012.

умо́ц

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
умо́ц - -

Крыніцы: piskunou2012.

умо́цнены

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. умо́цнены умо́цненая умо́цненае умо́цненыя
Р. умо́цненага умо́цненай
умо́цненае		 умо́цненага умо́цненых
Д. умо́цненаму умо́цненай умо́цненаму умо́цненым
В. умо́цнены (неадуш.)
умо́цненага (адуш.)		 умо́цненую умо́цненае умо́цненыя (неадуш.)
умо́цненых (адуш.)
Т. умо́цненым умо́цненай
умо́цненаю		 умо́цненым умо́цненымі
М. умо́цненым умо́цненай умо́цненым умо́цненых

Крыніцы: piskunou2012.