Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

канфо́рачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. канфо́рачны канфо́рачная канфо́рачнае канфо́рачныя
Р. канфо́рачнага канфо́рачнай
канфо́рачнае
канфо́рачнага канфо́рачных
Д. канфо́рачнаму канфо́рачнай канфо́рачнаму канфо́рачным
В. канфо́рачны (неадуш.)
канфо́рачнага (адуш.)
канфо́рачную канфо́рачнае канфо́рачныя (неадуш.)
канфо́рачных (адуш.)
Т. канфо́рачным канфо́рачнай
канфо́рачнаю
канфо́рачным канфо́рачнымі
М. канфо́рачным канфо́рачнай канфо́рачным канфо́рачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

канфо́рка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. канфо́рка канфо́ркі
Р. канфо́ркі канфо́рак
Д. канфо́рцы канфо́ркам
В. канфо́рку канфо́ркі
Т. канфо́ркай
канфо́ркаю
канфо́ркамі
М. канфо́рцы канфо́рках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

канфо́рмнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз. мн.
Н. канфо́рмнасць канфо́рмнасці
Р. канфо́рмнасці канфо́рмнасцяў
канфо́рмнасцей
Д. канфо́рмнасці канфо́рмнасцям
В. канфо́рмнасць канфо́рмнасці
Т. канфо́рмнасцю канфо́рмнасцямі
М. канфо́рмнасці канфо́рмнасцях

Крыніцы: piskunou2012.

канфо́рмны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. канфо́рмны канфо́рмная канфо́рмнае канфо́рмныя
Р. канфо́рмнага канфо́рмнай
канфо́рмнае
канфо́рмнага канфо́рмных
Д. канфо́рмнаму канфо́рмнай канфо́рмнаму канфо́рмным
В. канфо́рмны (неадуш.)
канфо́рмнага (адуш.)
канфо́рмную канфо́рмнае канфо́рмныя (неадуш.)
канфо́рмных (адуш.)
Т. канфо́рмным канфо́рмнай
канфо́рмнаю
канфо́рмным канфо́рмнымі
М. канфо́рмным канфо́рмнай канфо́рмным канфо́рмных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

канфрантава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. канфранту́юся канфранту́емся
2-я ас. канфранту́ешся канфранту́ецеся
3-я ас. канфранту́ецца канфранту́юцца
Прошлы час
м. канфрантава́ўся канфрантава́ліся
ж. канфрантава́лася
н. канфрантава́лася
Загадны лад
2-я ас. канфранту́йся канфранту́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час канфранту́ючыся

Крыніцы: piskunou2012.

канфрантава́ць

‘знаходзіцца ў стане канфрантацыі’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. канфранту́ю канфранту́ем
2-я ас. канфранту́еш канфранту́еце
3-я ас. канфранту́е канфранту́юць
Прошлы час
м. канфрантава́ў канфрантава́лі
ж. канфрантава́ла
н. канфрантава́ла
Загадны лад
2-я ас. канфранту́й канфранту́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час канфранту́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

канфрантацы́йнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. канфрантацы́йнасць
Р. канфрантацы́йнасці
Д. канфрантацы́йнасці
В. канфрантацы́йнасць
Т. канфрантацы́йнасцю
М. канфрантацы́йнасці

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

канфрантацы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. канфрантацы́йны канфрантацы́йная канфрантацы́йнае канфрантацы́йныя
Р. канфрантацы́йнага канфрантацы́йнай
канфрантацы́йнае
канфрантацы́йнага канфрантацы́йных
Д. канфрантацы́йнаму канфрантацы́йнай канфрантацы́йнаму канфрантацы́йным
В. канфрантацы́йны (неадуш.)
канфрантацы́йнага (адуш.)
канфрантацы́йную канфрантацы́йнае канфрантацы́йныя (неадуш.)
канфрантацы́йных (адуш.)
Т. канфрантацы́йным канфрантацы́йнай
канфрантацы́йнаю
канфрантацы́йным канфрантацы́йнымі
М. канфрантацы́йным канфрантацы́йнай канфрантацы́йным канфрантацы́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

канфранта́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. канфранта́цыя
Р. канфранта́цыі
Д. канфранта́цыі
В. канфранта́цыю
Т. канфранта́цыяй
канфранта́цыяю
М. канфранта́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

канфу́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. канфу́з
Р. канфу́зу
Д. канфу́зу
В. канфу́з
Т. канфу́зам
М. канфу́зе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.