канфіцю́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| канфіцю́р | |
| канфіцю́ру | |
| канфіцю́ру | |
| канфіцю́р | |
| канфіцю́рам | |
| канфіцю́ры |
Крыніцы:
канфіцю́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| канфіцю́р | |
| канфіцю́ру | |
| канфіцю́ру | |
| канфіцю́р | |
| канфіцю́рам | |
| канфіцю́ры |
Крыніцы:
канфіцю́рны
прыметнік, адносны
| канфіцю́рны | канфіцю́рная | канфіцю́рнае | канфіцю́рныя | |
| канфіцю́рнага | канфіцю́рнай канфіцю́рнае |
канфіцю́рнага | канфіцю́рных | |
| канфіцю́рнаму | канфіцю́рнай | канфіцю́рнаму | канфіцю́рным | |
| канфіцю́рны ( канфіцю́рнага ( |
канфіцю́рную | канфіцю́рнае | канфіцю́рныя ( канфіцю́рных ( |
|
| канфіцю́рным | канфіцю́рнай канфіцю́рнаю |
канфіцю́рным | канфіцю́рнымі | |
| канфіцю́рным | канфіцю́рнай | канфіцю́рным | канфіцю́рных | |
Крыніцы:
канфлі́кт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| канфлі́кт | канфлі́кты | |
| канфлі́кту | канфлі́ктаў | |
| канфлі́кту | канфлі́ктам | |
| канфлі́кт | канфлі́кты | |
| канфлі́ктам | канфлі́ктамі | |
| канфлі́кце | канфлі́ктах |
Крыніцы:
канфліктава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| канфлікту́ю | канфлікту́ем | |
| канфлікту́еш | канфлікту́еце | |
| канфлікту́е | канфлікту́юць | |
| Прошлы час | ||
| канфліктава́ў | канфліктава́лі | |
| канфліктава́ла | ||
| канфліктава́ла | ||
| Загадны лад | ||
| канфлікту́й | канфлікту́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| канфлікту́ючы | ||
Крыніцы:
канфліктаге́ннасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| канфліктаге́ннасць | |
| канфліктаге́ннасці | |
| канфліктаге́ннасці | |
| канфліктаге́ннасць | |
| канфліктаге́ннасцю | |
| канфліктаге́ннасці |
Крыніцы:
канфліктаге́нны
прыметнік, адносны
| канфліктаге́нны | канфліктаге́нная | канфліктаге́ннае | канфліктаге́нныя | |
| канфліктаге́ннага | канфліктаге́ннай канфліктаге́ннае |
канфліктаге́ннага | канфліктаге́нных | |
| канфліктаге́ннаму | канфліктаге́ннай | канфліктаге́ннаму | канфліктаге́нным | |
| канфліктаге́нны ( канфліктаге́ннага ( |
канфліктаге́нную | канфліктаге́ннае | канфліктаге́нныя ( канфліктаге́нных ( |
|
| канфліктаге́нным | канфліктаге́ннай канфліктаге́ннаю |
канфліктаге́нным | канфліктаге́ннымі | |
| канфліктаге́нным | канфліктаге́ннай | канфліктаге́нным | канфліктаге́нных | |
Крыніцы:
канфлікталагі́чны
прыметнік, адносны
| канфлікталагі́чны | канфлікталагі́чная | канфлікталагі́чнае | канфлікталагі́чныя | |
| канфлікталагі́чнага | канфлікталагі́чнай канфлікталагі́чнае |
канфлікталагі́чнага | канфлікталагі́чных | |
| канфлікталагі́чнаму | канфлікталагі́чнай | канфлікталагі́чнаму | канфлікталагі́чным | |
| канфлікталагі́чны ( канфлікталагі́чнага ( |
канфлікталагі́чную | канфлікталагі́чнае | канфлікталагі́чныя ( канфлікталагі́чных ( |
|
| канфлікталагі́чным | канфлікталагі́чнай канфлікталагі́чнаю |
канфлікталагі́чным | канфлікталагі́чнымі | |
| канфлікталагі́чным | канфлікталагі́чнай | канфлікталагі́чным | канфлікталагі́чных | |
Крыніцы:
канфліктало́гія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| канфліктало́гія | |
| канфліктало́гіі | |
| канфліктало́гіі | |
| канфліктало́гію | |
| канфліктало́гіяй канфліктало́гіяю |
|
| канфліктало́гіі |
Крыніцы:
канфлікта́нт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| канфлікта́нт | канфлікта́нты | |
| канфлікта́нта | канфлікта́нтаў | |
| канфлікта́нту | канфлікта́нтам | |
| канфлікта́нта | канфлікта́нтаў | |
| канфлікта́нтам | канфлікта́нтамі | |
| канфлікта́нце | канфлікта́нтах |
Крыніцы:
канфлі́ктна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| канфлі́ктна | канфлі́ктней | - |
Крыніцы: