канфірмава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
канфірмава́ны |
канфірмава́ная |
канфірмава́нае |
канфірмава́ныя |
| Р. |
канфірмава́нага |
канфірмава́най
канфірмава́нае |
канфірмава́нага |
канфірмава́ных |
| Д. |
канфірмава́наму |
канфірмава́най |
канфірмава́наму |
канфірмава́ным |
| В. |
канфірмава́ны (неадуш.)
канфірмава́нага (адуш.) |
канфірмава́ную |
канфірмава́нае |
канфірмава́ныя (неадуш.)
канфірмава́ных (адуш.) |
| Т. |
канфірмава́ным |
канфірмава́най
канфірмава́наю |
канфірмава́ным |
канфірмава́нымі |
| М. |
канфірмава́ным |
канфірмава́най |
канфірмава́ным |
канфірмава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
канфірмава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
канфірмава́ны |
канфірмава́ная |
канфірмава́нае |
канфірмава́ныя |
| Р. |
канфірмава́нага |
канфірмава́най
канфірмава́нае |
канфірмава́нага |
канфірмава́ных |
| Д. |
канфірмава́наму |
канфірмава́най |
канфірмава́наму |
канфірмава́ным |
| В. |
канфірмава́ны (неадуш.)
канфірмава́нага (адуш.) |
канфірмава́ную |
канфірмава́нае |
канфірмава́ныя (неадуш.)
канфірмава́ных (адуш.) |
| Т. |
канфірмава́ным |
канфірмава́най
канфірмава́наю |
канфірмава́ным |
канфірмава́нымі |
| М. |
канфірмава́ным |
канфірмава́най |
канфірмава́ным |
канфірмава́ных |
Кароткая форма: канфірмава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
канфірмава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
канфірмава́ны |
канфірмава́ная |
канфірмава́нае |
канфірмава́ныя |
| Р. |
канфірмава́нага |
канфірмава́най
канфірмава́нае |
канфірмава́нага |
канфірмава́ных |
| Д. |
канфірмава́наму |
канфірмава́най |
канфірмава́наму |
канфірмава́ным |
| В. |
канфірмава́ны (неадуш.)
канфірмава́нага (адуш.) |
канфірмава́ную |
канфірмава́нае |
канфірмава́ныя (неадуш.)
канфірмава́ных (адуш.) |
| Т. |
канфірмава́ным |
канфірмава́най
канфірмава́наю |
канфірмава́ным |
канфірмава́нымі |
| М. |
канфірмава́ным |
канфірмава́най |
канфірмава́ным |
канфірмава́ных |
Кароткая форма: канфірмава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
канфірмава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
канфірму́юся |
канфірму́емся |
| 2-я ас. |
канфірму́ешся |
канфірму́ецеся |
| 3-я ас. |
канфірму́ецца |
канфірму́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
канфірмава́ўся |
канфірмава́ліся |
| ж. |
канфірмава́лася |
| н. |
канфірмава́лася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
канфірму́йся |
канфірму́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
канфірму́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
канфірмава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
канфірму́ю |
канфірму́ем |
| 2-я ас. |
канфірму́еш |
канфірму́еце |
| 3-я ас. |
канфірму́е |
канфірму́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
канфірмава́ў |
канфірмава́лі |
| ж. |
канфірмава́ла |
| н. |
канфірмава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
канфірму́й |
канфірму́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
канфірму́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
канфірмава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
канфірму́ю |
канфірму́ем |
| 2-я ас. |
канфірму́еш |
канфірму́еце |
| 3-я ас. |
канфірму́е |
канфірму́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
канфірмава́ў |
канфірмава́лі |
| ж. |
канфірмава́ла |
| н. |
канфірмава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
канфірму́й |
канфірму́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
канфірмава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
канфірмацы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
канфірмацы́йны |
канфірмацы́йная |
канфірмацы́йнае |
канфірмацы́йныя |
| Р. |
канфірмацы́йнага |
канфірмацы́йнай
канфірмацы́йнае |
канфірмацы́йнага |
канфірмацы́йных |
| Д. |
канфірмацы́йнаму |
канфірмацы́йнай |
канфірмацы́йнаму |
канфірмацы́йным |
| В. |
канфірмацы́йны (неадуш.)
канфірмацы́йнага (адуш.) |
канфірмацы́йную |
канфірмацы́йнае |
канфірмацы́йныя (неадуш.)
канфірмацы́йных (адуш.) |
| Т. |
канфірмацы́йным |
канфірмацы́йнай
канфірмацы́йнаю |
канфірмацы́йным |
канфірмацы́йнымі |
| М. |
канфірмацы́йным |
канфірмацы́йнай |
канфірмацы́йным |
канфірмацы́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
канфірма́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канфірма́цыя |
канфірма́цыі |
| Р. |
канфірма́цыі |
канфірма́цый |
| Д. |
канфірма́цыі |
канфірма́цыям |
| В. |
канфірма́цыю |
канфірма́цыі |
| Т. |
канфірма́цыяй
канфірма́цыяю |
канфірма́цыямі |
| М. |
канфірма́цыі |
канфірма́цыях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
канфіскава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
канфіскава́нне |
| Р. |
канфіскава́ння |
| Д. |
канфіскава́нню |
| В. |
канфіскава́нне |
| Т. |
канфіскава́ннем |
| М. |
канфіскава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.