Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзілмноруыэюя-’ 
абвгдеёжзійклмнопрстуўфхцчшэюя

законапаруша́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. законапаруша́льнік законапаруша́льнікі
Р. законапаруша́льніка законапаруша́льнікаў
Д. законапаруша́льніку законапаруша́льнікам
В. законапаруша́льніка законапаруша́льнікаў
Т. законапаруша́льнікам законапаруша́льнікамі
М. законапаруша́льніку законапаруша́льніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

законапаруша́льніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. законапаруша́льніца законапаруша́льніцы
Р. законапаруша́льніцы законапаруша́льніц
Д. законапаруша́льніцы законапаруша́льніцам
В. законапаруша́льніцу законапаруша́льніц
Т. законапаруша́льніцай
законапаруша́льніцаю		 законапаруша́льніцамі
М. законапаруша́льніцы законапаруша́льніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

зако́напаслухмяна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
зако́напаслухмяна - -

законапаслухмя́на

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
законапаслухмя́на - -

Крыніцы: piskunou2012.

законапаслухмя́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. законапаслухмя́насць
Р. законапаслухмя́насці
Д. законапаслухмя́насці
В. законапаслухмя́насць
Т. законапаслухмя́насцю
М. законапаслухмя́насці

Крыніцы: piskunou2012.

законапаслухмя́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. законапаслухмя́ны законапаслухмя́ная законапаслухмя́нае законапаслухмя́ныя
Р. законапаслухмя́нага законапаслухмя́най
законапаслухмя́нае		 законапаслухмя́нага законапаслухмя́ных
Д. законапаслухмя́наму законапаслухмя́най законапаслухмя́наму законапаслухмя́ным
В. законапаслухмя́ны (неадуш.)
законапаслухмя́нага (адуш.)		 законапаслухмя́ную законапаслухмя́нае законапаслухмя́ныя (неадуш.)
законапаслухмя́ных (адуш.)
Т. законапаслухмя́ным законапаслухмя́най
законапаслухмя́наю		 законапаслухмя́ным законапаслухмя́нымі
М. законапаслухмя́ным законапаслухмя́най законапаслухмя́ным законапаслухмя́ных

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

законапрае́кт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. законапрае́кт законапрае́кты
Р. законапрае́кта законапрае́ктаў
Д. законапрае́кту законапрае́ктам
В. законапрае́кт законапрае́кты
Т. законапрае́ктам законапрае́ктамі
М. законапрае́кце законапрае́ктах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зако́напраектны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зако́напраектны зако́напраектная зако́напраектнае зако́напраектныя
Р. зако́напраектнага зако́напраектнай
зако́напраектнае		 зако́напраектнага зако́напраектных
Д. зако́напраектнаму зако́напраектнай зако́напраектнаму зако́напраектным
В. зако́напраектны
зако́напраектнага		 зако́напраектную зако́напраектнае зако́напраектныя
Т. зако́напраектным зако́напраектнай
зако́напраектнаю		 зако́напраектным зако́напраектнымі
М. зако́напраектным зако́напраектнай зако́напраектным зако́напраектных

законапрае́ктны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. законапрае́ктны законапрае́ктная законапрае́ктнае законапрае́ктныя
Р. законапрае́ктнага законапрае́ктнай
законапрае́ктнае		 законапрае́ктнага законапрае́ктных
Д. законапрае́ктнаму законапрае́ктнай законапрае́ктнаму законапрае́ктным
В. законапрае́ктны (неадуш.)
законапрае́ктнага (адуш.)		 законапрае́ктную законапрае́ктнае законапрае́ктныя (неадуш.)
законапрае́ктных (адуш.)
Т. законапрае́ктным законапрае́ктнай
законапрае́ктнаю		 законапрае́ктным законапрае́ктнымі
М. законапрае́ктным законапрае́ктнай законапрае́ктным законапрае́ктных

Крыніцы: piskunou2012.

зако́нна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
зако́нна зако́нней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.