канфарма́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канфарма́цыя |
канфарма́цыі |
| Р. |
канфарма́цыі |
канфарма́цый |
| Д. |
канфарма́цыі |
канфарма́цыям |
| В. |
канфарма́цыю |
канфарма́цыі |
| Т. |
канфарма́цыяй
канфарма́цыяю |
канфарма́цыямі |
| М. |
канфарма́цыі |
канфарма́цыях |
Крыніцы:
piskunou2012.
канфармі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
канфармі́зм |
| Р. |
канфармі́зму |
| Д. |
канфармі́зму |
| В. |
канфармі́зм |
| Т. |
канфармі́змам |
| М. |
канфармі́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
канфармі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канфармі́ст |
канфармі́сты |
| Р. |
канфармі́ста |
канфармі́стаў |
| Д. |
канфармі́сту |
канфармі́стам |
| В. |
канфармі́ста |
канфармі́стаў |
| Т. |
канфармі́стам |
канфармі́стамі |
| М. |
канфармі́сце |
канфармі́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
канфармі́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канфармі́стка |
канфармі́сткі |
| Р. |
канфармі́сткі |
канфармі́стак |
| Д. |
канфармі́стцы |
канфармі́сткам |
| В. |
канфармі́стку |
канфармі́стак |
| Т. |
канфармі́сткай
канфармі́сткаю |
канфармі́сткамі |
| М. |
канфармі́стцы |
канфармі́стках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
канфармі́сцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
канфармі́сцкі |
канфармі́сцкая |
канфармі́сцкае |
канфармі́сцкія |
| Р. |
канфармі́сцкага |
канфармі́сцкай
канфармі́сцкае |
канфармі́сцкага |
канфармі́сцкіх |
| Д. |
канфармі́сцкаму |
канфармі́сцкай |
канфармі́сцкаму |
канфармі́сцкім |
| В. |
канфармі́сцкі (неадуш.)
канфармі́сцкага (адуш.) |
канфармі́сцкую |
канфармі́сцкае |
канфармі́сцкія (неадуш.)
канфармі́сцкіх (адуш.) |
| Т. |
канфармі́сцкім |
канфармі́сцкай
канфармі́сцкаю |
канфармі́сцкім |
канфармі́сцкімі |
| М. |
канфармі́сцкім |
канфармі́сцкай |
канфармі́сцкім |
канфармі́сцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
канфа́рнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канфа́рнік |
канфа́рнікі |
| Р. |
канфа́рніка |
канфа́рнікаў |
| Д. |
канфа́рніку |
канфа́рнікам |
| В. |
канфа́рнік |
канфа́рнікі |
| Т. |
канфа́рнікам |
канфа́рнікамі |
| М. |
канфа́рніку |
канфа́рніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
канфа́рыць
‘рабіць увагнутасці на метале (канфарыць што-небудзь і без прамога дапаўнення)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
канфа́ру |
канфа́рым |
| 2-я ас. |
канфа́рыш |
канфа́рыце |
| 3-я ас. |
канфа́рыць |
канфа́раць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
канфа́рыў |
канфа́рылі |
| ж. |
канфа́рыла |
| н. |
канфа́рыла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
канфа́р |
канфа́рце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
канфа́рачы |
Крыніцы:
piskunou2012.
канфедэралі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
канфедэралі́зм |
| Р. |
канфедэралі́зму |
| Д. |
канфедэралі́зму |
| В. |
канфедэралі́зм |
| Т. |
канфедэралі́змам |
| М. |
канфедэралі́зме |
Крыніцы:
piskunou2012.