арды́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
арды́нскі |
арды́нская |
арды́нскае |
арды́нскія |
| Р. |
арды́нскага |
арды́нскай арды́нскае |
арды́нскага |
арды́нскіх |
| Д. |
арды́нскаму |
арды́нскай |
арды́нскаму |
арды́нскім |
| В. |
арды́нскі (неадуш.) арды́нскага (адуш.) |
арды́нскую |
арды́нскае |
арды́нскія (неадуш.) арды́нскіх (адуш.) |
| Т. |
арды́нскім |
арды́нскай арды́нскаю |
арды́нскім |
арды́нскімі |
| М. |
арды́нскім |
арды́нскай |
арды́нскім |
арды́нскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
арды́ншчына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
арды́ншчына |
| Р. |
арды́ншчыны |
| Д. |
арды́ншчыне |
| В. |
арды́ншчыну |
| Т. |
арды́ншчынай арды́ншчынаю |
| М. |
арды́ншчыне |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
ардэ́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ардэ́н |
ардэ́ны |
| Р. |
ардэ́на |
ардэ́наў |
| Д. |
ардэ́ну |
ардэ́нам |
| В. |
ардэ́на |
ардэ́наў |
| Т. |
ардэ́нам |
ардэ́намі |
| М. |
ардэ́не |
ардэ́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ардэнано́сец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ардэнано́сец |
ардэнано́сцы |
| Р. |
ардэнано́сца |
ардэнано́сцаў |
| Д. |
ардэнано́сцу |
ардэнано́сцам |
| В. |
ардэнано́сца |
ардэнано́сцаў |
| Т. |
ардэнано́сцам |
ардэнано́сцамі |
| М. |
ардэнано́сцу |
ардэнано́сцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ардэнано́ска
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ардэнано́ска |
ардэнано́скі |
| Р. |
ардэнано́скі |
ардэнано́сак |
| Д. |
ардэнано́сцы |
ардэнано́скам |
| В. |
ардэнано́ску |
ардэнано́сак |
| Т. |
ардэнано́скай ардэнано́скаю |
ардэнано́скамі |
| М. |
ардэнано́сцы |
ардэнано́сках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ардэнано́сны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ардэнано́сны |
ардэнано́сная |
ардэнано́снае |
ардэнано́сныя |
| Р. |
ардэнано́снага |
ардэнано́снай ардэнано́снае |
ардэнано́снага |
ардэнано́сных |
| Д. |
ардэнано́снаму |
ардэнано́снай |
ардэнано́снаму |
ардэнано́сным |
| В. |
ардэнано́сны (неадуш.) ардэнано́снага (адуш.) |
ардэнано́сную |
ардэнано́снае |
ардэнано́сныя (неадуш.) ардэнано́сных (адуш.) |
| Т. |
ардэнано́сным |
ардэнано́снай ардэнано́снаю |
ардэнано́сным |
ардэнано́снымі |
| М. |
ардэнано́сным |
ардэнано́снай |
ардэнано́сным |
ардэнано́сных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ардэ́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ардэ́нскі |
ардэ́нская |
ардэ́нскае |
ардэ́нскія |
| Р. |
ардэ́нскага |
ардэ́нскай ардэ́нскае |
ардэ́нскага |
ардэ́нскіх |
| Д. |
ардэ́нскаму |
ардэ́нскай |
ардэ́нскаму |
ардэ́нскім |
| В. |
ардэ́нскі (неадуш.) ардэ́нскага (адуш.) |
ардэ́нскую |
ардэ́нскае |
ардэ́нскія (неадуш.) ардэ́нскіх (адуш.) |
| Т. |
ардэ́нскім |
ардэ́нскай ардэ́нскаю |
ардэ́нскім |
ардэ́нскімі |
| М. |
ардэ́нскім |
ардэ́нскай |
ардэ́нскім |
ардэ́нскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
ар’ерга́рд
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ар’ерга́рд |
ар’ерга́рды |
| Р. |
ар’ерга́рда |
ар’ерга́рдаў |
| Д. |
ар’ерга́рду |
ар’ерга́рдам |
| В. |
ар’ерга́рд |
ар’ерга́рды |
| Т. |
ар’ерга́рдам |
ар’ерга́рдамі |
| М. |
ар’ерга́рдзе |
ар’ерга́рдах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ар’ерга́рдны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ар’ерга́рдны |
ар’ерга́рдная |
ар’ерга́рднае |
ар’ерга́рдныя |
| Р. |
ар’ерга́рднага |
ар’ерга́рднай ар’ерга́рднае |
ар’ерга́рднага |
ар’ерга́рдных |
| Д. |
ар’ерга́рднаму |
ар’ерга́рднай |
ар’ерга́рднаму |
ар’ерга́рдным |
| В. |
ар’ерга́рдны (неадуш.) ар’ерга́рднага (адуш.) |
ар’ерга́рдную |
ар’ерга́рднае |
ар’ерга́рдныя (неадуш.) ар’ерга́рдных (адуш.) |
| Т. |
ар’ерга́рдным |
ар’ерга́рднай ар’ерга́рднаю |
ар’ерга́рдным |
ар’ерга́рднымі |
| М. |
ар’ерга́рдным |
ар’ерга́рднай |
ар’ерга́рдным |
ар’ерга́рдных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ар’ергарды́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ар’ергарды́ст |
ар’ергарды́сты |
| Р. |
ар’ергарды́ста |
ар’ергарды́стаў |
| Д. |
ар’ергарды́сту |
ар’ергарды́стам |
| В. |
ар’ергарды́ста |
ар’ергарды́стаў |
| Т. |
ар’ергарды́стам |
ар’ергарды́стамі |
| М. |
ар’ергарды́сце |
ар’ергарды́стах |
Крыніцы:
piskunou2012.