Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

ка́нт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ка́нт ка́нты
Р. ка́нта ка́нтаў
Д. ка́нту ка́нтам
В. ка́нт ка́нты
Т. ка́нтам ка́нтамі
М. ка́нце ка́нтах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Ка́нт

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Ка́нт Канты
Р. Канта Кантаў
Д. Канту Кантам
В. Канта Кантаў
Т. Кантам Кантамі
М. Канце Кантах

Крыніцы: piskunou2012.

канта́біле

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. канта́біле канта́біле
Р. канта́біле канта́біле
Д. канта́біле канта́біле
В. канта́біле канта́біле
Т. канта́біле канта́біле
М. канта́біле канта́біле

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

канта́біле

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
канта́біле - -

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

кантава́льнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кантава́льнік кантава́льнікі
Р. кантава́льніка кантава́льнікаў
Д. кантава́льніку кантава́льнікам
В. кантава́льнік кантава́льнікі
Т. кантава́льнікам кантава́льнікамі
М. кантава́льніку кантава́льніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

кантава́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кантава́льны кантава́льная кантава́льнае кантава́льныя
Р. кантава́льнага кантава́льнай
кантава́льнае		 кантава́льнага кантава́льных
Д. кантава́льнаму кантава́льнай кантава́льнаму кантава́льным
В. кантава́льны (неадуш.)
кантава́льнага (адуш.)		 кантава́льную кантава́льнае кантава́льныя (неадуш.)
кантава́льных (адуш.)
Т. кантава́льным кантава́льнай
кантава́льнаю		 кантава́льным кантава́льнымі
М. кантава́льным кантава́льнай кантава́льным кантава́льных

Крыніцы: piskunou2012.

кантава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. кантава́нне
Р. кантава́ння
Д. кантава́нню
В. кантава́нне
Т. кантава́ннем
М. кантава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

кантава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кантава́ны кантава́ная кантава́нае кантава́ныя
Р. кантава́нага кантава́най
кантава́нае		 кантава́нага кантава́ных
Д. кантава́наму кантава́най кантава́наму кантава́ным
В. кантава́ны (неадуш.)
кантава́нага (адуш.)		 кантава́ную кантава́нае кантава́ныя (неадуш.)
кантава́ных (адуш.)
Т. кантава́ным кантава́най
кантава́наю		 кантава́ным кантава́нымі
М. кантава́ным кантава́най кантава́ным кантава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

кантава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кантава́ны кантава́ная кантава́нае кантава́ныя
Р. кантава́нага кантава́най
кантава́нае		 кантава́нага кантава́ных
Д. кантава́наму кантава́най кантава́наму кантава́ным
В. кантава́ны (неадуш.)
кантава́нага (адуш.)		 кантава́ную кантава́нае кантава́ныя (неадуш.)
кантава́ных (адуш.)
Т. кантава́ным кантава́най
кантава́наю		 кантава́ным кантава́нымі
М. кантава́ным кантава́най кантава́ным кантава́ных

Кароткая форма: кантава́на.

Крыніцы: piskunou2012.

кантава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. канту́юся канту́емся
2-я ас. канту́ешся канту́ецеся
3-я ас. канту́ецца канту́юцца
Прошлы час
м. кантава́ўся кантава́ліся
ж. кантава́лася
н. кантава́лася
Дзеепрыслоўе
цяп. час канту́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.