урубі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
урублю́ся |
уру́бімся |
| 2-я ас. |
уру́бішся |
уру́біцеся |
| 3-я ас. |
уру́біцца |
уру́бяцца |
| Прошлы час |
| м. |
урубі́ўся |
урубі́ліся |
| ж. |
урубі́лася |
| н. |
урубі́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
урубі́ся |
урубі́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
урубі́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
урубі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
урублю́ |
уру́бім |
| 2-я ас. |
уру́біш |
уру́біце |
| 3-я ас. |
уру́біць |
уру́бяць |
| Прошлы час |
| м. |
урубі́ў |
урубі́лі |
| ж. |
урубі́ла |
| н. |
урубі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
урубі́ |
урубі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
урубі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уру́бка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
уру́бка |
уру́бкі |
| Р. |
уру́бкі |
уру́бак |
| Д. |
уру́бцы |
уру́бкам |
| В. |
уру́бку |
уру́бкі |
| Т. |
уру́бкай уру́бкаю |
уру́бкамі |
| М. |
уру́бцы |
уру́бках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
уру́блены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уру́блены |
уру́бленая |
уру́бленае |
уру́бленыя |
| Р. |
уру́бленага |
уру́бленай уру́бленае |
уру́бленага |
уру́бленых |
| Д. |
уру́бленаму |
уру́бленай |
уру́бленаму |
уру́бленым |
| В. |
уру́блены (неадуш.) уру́бленага (адуш.) |
уру́бленую |
уру́бленае |
уру́бленыя (неадуш.) уру́бленых (адуш.) |
| Т. |
уру́бленым |
уру́бленай уру́бленаю |
уру́бленым |
уру́бленымі |
| М. |
уру́бленым |
уру́бленай |
уру́бленым |
уру́бленых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
уру́блены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уру́блены |
уру́бленая |
уру́бленае |
уру́бленыя |
| Р. |
уру́бленага |
уру́бленай уру́бленае |
уру́бленага |
уру́бленых |
| Д. |
уру́бленаму |
уру́бленай |
уру́бленаму |
уру́бленым |
| В. |
уру́блены (неадуш.) уру́бленага (адуш.) |
уру́бленую |
уру́бленае |
уру́бленыя (неадуш.) уру́бленых (адуш.) |
| Т. |
уру́бленым |
уру́бленай уру́бленаю |
уру́бленым |
уру́бленымі |
| М. |
уру́бленым |
уру́бленай |
уру́бленым |
уру́бленых |
Кароткая форма: уру́блена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
уру́бліванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
уру́бліванне |
| Р. |
уру́блівання |
| Д. |
уру́бліванню |
| В. |
уру́бліванне |
| Т. |
уру́бліваннем |
| М. |
уру́бліванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уру́блівацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уру́бліваюся |
уру́бліваемся |
| 2-я ас. |
уру́бліваешся |
уру́бліваецеся |
| 3-я ас. |
уру́бліваецца |
уру́бліваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
уру́бліваўся |
уру́бліваліся |
| ж. |
уру́блівалася |
| н. |
уру́блівалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уру́блівайся |
уру́блівайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
уру́бліваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уру́бліваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уру́бліваю |
уру́бліваем |
| 2-я ас. |
уру́бліваеш |
уру́бліваеце |
| 3-я ас. |
уру́блівае |
уру́бліваюць |
| Прошлы час |
| м. |
уру́бліваў |
уру́блівалі |
| ж. |
уру́блівала |
| н. |
уру́блівала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уру́блівай |
уру́блівайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
уру́бліваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
урубмашы́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
урубмашы́на |
урубмашы́ны |
| Р. |
урубмашы́ны |
урубмашы́н |
| Д. |
урубмашы́не |
урубмашы́нам |
| В. |
урубмашы́ну |
урубмашы́ны |
| Т. |
урубмашы́най урубмашы́наю |
урубмашы́намі |
| М. |
урубмашы́не |
урубмашы́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.
урубмашыні́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
урубмашыні́ст |
урубмашыні́сты |
| Р. |
урубмашыні́ста |
урубмашыні́стаў |
| Д. |
урубмашыні́сту |
урубмашыні́стам |
| В. |
урубмашыні́ста |
урубмашыні́стаў |
| Т. |
урубмашыні́стам |
урубмашыні́стамі |
| М. |
урубмашыні́сце |
урубмашыні́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.