кулды́кацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
кулды́каюся |
кулды́каемся |
| 2-я ас. |
кулды́каешся |
кулды́каецеся |
| 3-я ас. |
кулды́каецца |
кулды́каюцца |
| Прошлы час |
| м. |
кулды́каўся |
кулды́каліся |
| ж. |
кулды́калася |
| н. |
кулды́калася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
кулды́кайся |
кулды́кайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
кулды́каючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
кулды́каць
‘куляцца’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
кулды́каю |
кулды́каем |
| 2-я ас. |
кулды́каеш |
кулды́каеце |
| 3-я ас. |
кулды́кае |
кулды́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
кулды́каў |
кулды́калі |
| ж. |
кулды́кала |
| н. |
кулды́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
кулды́кай |
кулды́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
кулды́каючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
кулды́кнуцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
кулды́кнуся |
кулды́кнемся |
| 2-я ас. |
кулды́кнешся |
кулды́кнецеся |
| 3-я ас. |
кулды́кнецца |
кулды́кнуцца |
| Прошлы час |
| м. |
кулды́кнуўся |
кулды́кнуліся |
| ж. |
кулды́кнулася |
| н. |
кулды́кнулася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
кулды́кніся |
кулды́кніцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
кулды́кнуўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
кулды́кнуць
‘утварыць гукі – пра індыкоў; невыразна прагаварыць; перакульнуцца’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
кулды́кну |
кулды́кнем |
| 2-я ас. |
кулды́кнеш |
кулды́кнеце |
| 3-я ас. |
кулды́кне |
кулды́кнуць |
| Прошлы час |
| м. |
кулды́кнуў |
кулды́кнулі |
| ж. |
кулды́кнула |
| н. |
кулды́кнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
кулды́кні |
кулды́кніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
кулды́кнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
кулды́чанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кулды́чанне |
| Р. |
кулды́чання |
| Д. |
кулды́чанню |
| В. |
кулды́чанне |
| Т. |
кулды́чаннем |
| М. |
кулды́чанні |
Крыніцы:
piskunou2012.
кулды́чыцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
кулды́чыцца |
кулды́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
кулды́чыўся |
кулды́чыліся |
| ж. |
кулды́чылася |
| н. |
кулды́чылася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
кулды́чачыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
кулды́чыць
‘утвараць гукі – пра індыкоў; невыразна гаварыць; куляцца’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
кулды́чу |
кулды́чым |
| 2-я ас. |
кулды́чыш |
кулды́чыце |
| 3-я ас. |
кулды́чыць |
кулды́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
кулды́чыў |
кулды́чылі |
| ж. |
кулды́чыла |
| н. |
кулды́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
кулды́ч |
кулды́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
кулды́чачы |
Крыніцы:
piskunou2012.
кулдыя́чанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кулдыя́чанне |
| Р. |
кулдыя́чання |
| Д. |
кулдыя́чанню |
| В. |
кулдыя́чанне |
| Т. |
кулдыя́чаннем |
| М. |
кулдыя́чанні |
Крыніцы:
piskunou2012.
кулдыя́чыць
‘лапатаць, гаварыць невыразна, неразборліва’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
кулдыя́чу |
кулдыя́чым |
| 2-я ас. |
кулдыя́чыш |
кулдыя́чыце |
| 3-я ас. |
кулдыя́чыць |
кулдыя́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
кулдыя́чыў |
кулдыя́чылі |
| ж. |
кулдыя́чыла |
| н. |
кулдыя́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
кулдыя́ч |
кулдыя́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
кулдыя́чачы |
Крыніцы:
piskunou2012.
куленепрабіва́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
куленепрабіва́льны |
куленепрабіва́льная |
куленепрабіва́льнае |
куленепрабіва́льныя |
| Р. |
куленепрабіва́льнага |
куленепрабіва́льнай куленепрабіва́льнае |
куленепрабіва́льнага |
куленепрабіва́льных |
| Д. |
куленепрабіва́льнаму |
куленепрабіва́льнай |
куленепрабіва́льнаму |
куленепрабіва́льным |
| В. |
куленепрабіва́льны (неадуш.) куленепрабіва́льнага (адуш.) |
куленепрабіва́льную |
куленепрабіва́льнае |
куленепрабіва́льныя (неадуш.) куленепрабіва́льных (адуш.) |
| Т. |
куленепрабіва́льным |
куленепрабіва́льнай куленепрабіва́льнаю |
куленепрабіва́льным |
куленепрабіва́льнымі |
| М. |
куленепрабіва́льным |
куленепрабіва́льнай |
куленепрабіва́льным |
куленепрабіва́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.