Verbum

анлайнавы слоўнік

кансталі́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Канстанпо́лле

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

канста́нта

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

канстанта́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

канстанта́навы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	канстанта́навы	канстанта́навая	канстанта́навае	канстанта́навыя
Р.	канстанта́навага	канстанта́навай канстанта́навае	канстанта́навага	канстанта́навых
Д.	канстанта́наваму	канстанта́навай	канстанта́наваму	канстанта́навым
В.	канстанта́навы (неадуш.) канстанта́навага (адуш.)	канстанта́навую	канстанта́навае	канстанта́навыя (неадуш.) канстанта́навых (адуш.)
Т.	канстанта́навым	канстанта́навай канстанта́наваю	канстанта́навым	канстанта́навымі
М.	канстанта́навым	канстанта́навай	канстанта́навым	канстанта́навых

Крыніцы: piskunou2012.

канста́нтнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

канста́нтны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	канста́нтны	канста́нтная	канста́нтнае	канста́нтныя
Р.	канста́нтнага	канста́нтнай канста́нтнае	канста́нтнага	канста́нтных
Д.	канста́нтнаму	канста́нтнай	канста́нтнаму	канста́нтным
В.	канста́нтны (неадуш.) канста́нтнага (адуш.)	канста́нтную	канста́нтнае	канста́нтныя (неадуш.) канста́нтных (адуш.)
Т.	канста́нтным	канста́нтнай канста́нтнаю	канста́нтным	канста́нтнымі
М.	канста́нтным	канста́нтнай	канста́нтным	канста́нтных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Канстанто́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Канстанто́ў

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Канстанці́н

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне