Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кансана́нс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кансана́нсны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	кансана́нсны	кансана́нсная	кансана́нснае	кансана́нсныя
Р.	кансана́нснага	кансана́нснай кансана́нснае	кансана́нснага	кансана́нсных
Д.	кансана́нснаму	кансана́нснай	кансана́нснаму	кансана́нсным
В.	кансана́нсны (неадуш.) кансана́нснага (адуш.)	кансана́нсную	кансана́нснае	кансана́нсныя (неадуш.) кансана́нсных (адуш.)
Т.	кансана́нсным	кансана́нснай кансана́нснаю	кансана́нсным	кансана́нснымі
М.	кансана́нсным	кансана́нснай	кансана́нсным	кансана́нсных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

кансана́нт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

кансана́нтны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	кансана́нтны	кансана́нтная	кансана́нтнае	кансана́нтныя
Р.	кансана́нтнага	кансана́нтнай кансана́нтнае	кансана́нтнага	кансана́нтных
Д.	кансана́нтнаму	кансана́нтнай	кансана́нтнаму	кансана́нтным
В.	кансана́нтны (неадуш.) кансана́нтнага (адуш.)	кансана́нтную	кансана́нтнае	кансана́нтныя (неадуш.) кансана́нтных (адуш.)
Т.	кансана́нтным	кансана́нтнай кансана́нтнаю	кансана́нтным	кансана́нтнымі
М.	кансана́нтным	кансана́нтнай	кансана́нтным	кансана́нтных

Крыніцы: piskunou2012.

кансананты́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

кансарцыя́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	кансарцыя́льны	кансарцыя́льная	кансарцыя́льнае	кансарцыя́льныя
Р.	кансарцыя́льнага	кансарцыя́льнай кансарцыя́льнае	кансарцыя́льнага	кансарцыя́льных
Д.	кансарцыя́льнаму	кансарцыя́льнай	кансарцыя́льнаму	кансарцыя́льным
В.	кансарцыя́льны (неадуш.) кансарцыя́льнага (адуш.)	кансарцыя́льную	кансарцыя́льнае	кансарцыя́льныя (неадуш.) кансарцыя́льных (адуш.)
Т.	кансарцыя́льным	кансарцыя́льнай кансарцыя́льнаю	кансарцыя́льным	кансарцыя́льнымі
М.	кансарцыя́льным	кансарцыя́льнай	кансарцыя́льным	кансарцыя́льных

Крыніцы: piskunou2012.

кансекве́нтна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
кансекве́нтна	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

кансекве́нтнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

кансекве́нтны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	кансекве́нтны	кансекве́нтная	кансекве́нтнае	кансекве́нтныя
Р.	кансекве́нтнага	кансекве́нтнай кансекве́нтнае	кансекве́нтнага	кансекве́нтных
Д.	кансекве́нтнаму	кансекве́нтнай	кансекве́нтнаму	кансекве́нтным
В.	кансекве́нтны (неадуш.) кансекве́нтнага (адуш.)	кансекве́нтную	кансекве́нтнае	кансекве́нтныя (неадуш.) кансекве́нтных (адуш.)
Т.	кансекве́нтным	кансекве́нтнай кансекве́нтнаю	кансекве́нтным	кансекве́нтнымі
М.	кансекве́нтным	кансекве́нтнай	кансекве́нтным	кансекве́нтных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

кансенсусны

прыметнік, адносны

Verbum