Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

канкурэ́нтнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

канкурэ́нтны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	канкурэ́нтны	канкурэ́нтная	канкурэ́нтнае	канкурэ́нтныя
Р.	канкурэ́нтнага	канкурэ́нтнай канкурэ́нтнае	канкурэ́нтнага	канкурэ́нтных
Д.	канкурэ́нтнаму	канкурэ́нтнай	канкурэ́нтнаму	канкурэ́нтным
В.	канкурэ́нтны (неадуш.) канкурэ́нтнага (адуш.)	канкурэ́нтную	канкурэ́нтнае	канкурэ́нтныя (неадуш.) канкурэ́нтных (адуш.)
Т.	канкурэ́нтным	канкурэ́нтнай канкурэ́нтнаю	канкурэ́нтным	канкурэ́нтнымі
М.	канкурэ́нтным	канкурэ́нтнай	канкурэ́нтным	канкурэ́нтных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

канкурэ́нцкі

прыметнік, адносны

Крыніцы: tsblm1996.

канкурэнцы́йны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	канкурэнцы́йны	канкурэнцы́йная	канкурэнцы́йнае	канкурэнцы́йныя
Р.	канкурэнцы́йнага	канкурэнцы́йнай канкурэнцы́йнае	канкурэнцы́йнага	канкурэнцы́йных
Д.	канкурэнцы́йнаму	канкурэнцы́йнай	канкурэнцы́йнаму	канкурэнцы́йным
В.	канкурэнцы́йны (неадуш.) канкурэнцы́йнага (адуш.)	канкурэнцы́йную	канкурэнцы́йнае	канкурэнцы́йныя (неадуш.) канкурэнцы́йных (адуш.)
Т.	канкурэнцы́йным	канкурэнцы́йнай канкурэнцы́йнаю	канкурэнцы́йным	канкурэнцы́йнымі
М.	канкурэнцы́йным	канкурэнцы́йнай	канкурэнцы́йным	канкурэнцы́йных

Крыніцы: piskunou2012.

канкурэнцы́йны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	канкурэнцы́йны	канкурэнцы́йная	канкурэнцы́йнае	канкурэнцы́йныя
Р.	канкурэнцы́йнага	канкурэнцы́йнай канкурэнцы́йнае	канкурэнцы́йнага	канкурэнцы́йных
Д.	канкурэнцы́йнаму	канкурэнцы́йнай	канкурэнцы́йнаму	канкурэнцы́йным
В.	канкурэнцы́йны (неадуш.) канкурэнцы́йнага (адуш.)	канкурэнцы́йную	канкурэнцы́йнае	канкурэнцы́йныя (неадуш.) канкурэнцы́йных (адуш.)
Т.	канкурэнцы́йным	канкурэнцы́йнай канкурэнцы́йнаю	канкурэнцы́йным	канкурэнцы́йнымі
М.	канкурэнцы́йным	канкурэнцы́йнай	канкурэнцы́йным	канкурэнцы́йных

Крыніцы: piskunou2012.

канкурэ́нцыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ка́нна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ка́ннавы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ка́ннавы	ка́ннавая	ка́ннавае	ка́ннавыя
Р.	ка́ннавага	ка́ннавай ка́ннавае	ка́ннавага	ка́ннавых
Д.	ка́ннаваму	ка́ннавай	ка́ннаваму	ка́ннавым
В.	ка́ннавы (неадуш.) ка́ннавага (адуш.)	ка́ннавую	ка́ннавае	ка́ннавыя (неадуш.) ка́ннавых (адуш.)
Т.	ка́ннавым	ка́ннавай ка́ннаваю	ка́ннавым	ка́ннавымі
М.	ка́ннавым	ка́ннавай	ка́ннавым	ка́ннавых

Крыніцы: piskunou2012.

ка́ннавыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

кано́зіцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum